Stanisław Pikulski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Pikulski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1945
Charbinowice
Data śmierci 23 grudnia 2016
profesor nauk prawnych
Specjalność: prawo karne, kryminologia, kryminalistyka
Doktorat 1982 – prawo karne
Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 1994 – prawo karne
Uniwersytet Śląski
Profesura 2001
dziekan Wydziału Prawa i Administracji UWM

Stanisław Pikulski (ur. 6 grudnia 1945 w Charbinowicach[1], zm. 23 grudnia 2016[2]) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista prawa karnego, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, w latach 2001–2008 i 2013–2016 dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1982 uzyskał na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie stopień naukowy doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy pt. Przestępstwo szpiegostwa w teorii i praktyce. W latach 1986–1989 kierował Katedrą Taktyki Kryminalistycznej na Wydziale Prawa Akademii Spraw Wewnętrznych w Warszawie. Był też związany z Wyższą Szkołą Oficerską Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Legionowie, gdzie w stopniu podpułkownika pełnił funkcję zastępcy komendanta ds. dydaktyczno-naukowych od 1989[3] (po włączeniu szkoły w struktury Akademii Spraw Wewnętrznych był prodziekanem Wydziału Prawa). W latach 1997–1999 kierował Departamentem Prawnym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.

W 1994 na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach na podstawie dorobku naukowego oraz dzieła pt. Zabójstwo z zazdrości stopień doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa, specjalność: prawo karne. W 2001 prezydent RP nadał mu tytuł profesora nauk prawnych[4].

W latach 2001–2008 był pierwszym dziekanem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego (wcześniej był prodziekanem Wydziału Zarządzania i Administracji oraz pełnomocnikiem rektora ds. utworzenia Wydziału Prawa i Administracji). Był profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego i kierownikiem Katedry Prawa Karnego Materialnego na Wydziale Prawa i Administracji UWM. W latach 2013–2016 ponownie pełnił funkcję dziekana tego Wydziału[4][5]. W latach 90. wykładał ponadto na białostockiej filii Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.

Pod jego kierunkiem stopień naukowy doktora uzyskał w 2014 Mariusz Ciarka[6].

Został odznaczony m.in. Srebrnym (1979) i Złotym (1986) Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim (1990) i Oficerskim (2001) Orderu Odrodzenia Polski.

Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Olsztynie-Dywitach[7].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Bezcelowość współczesnych kar i środków karnych, Olsztyn: Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, 2013.
  • Effectiveness of extradition and the European Arrest Warrant, Olsztyn: Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, cop. 2014.
  • Ekspertyza psychiatryczna w procesie karnym, Warszawa: Wydawnictwo Prywatnej Wyższej Szkoły Businessu i Administracji, 2002.
  • Granice kryminalizacji i penalizacji, Olsztyn: Pracownia Wydawnicza "ElSet", 2013.
  • Karnomaterialne i kryminologiczne aspekty bezpieczeństwa państwa, Warszawa: Urząd Ochrony Państwa, 1996.
  • Nowa metoda kryminalistycznej identyfikacji zwłok ludzkich, Szczytno: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Policji, 1998.
  • Podstawowe wiadomości o spółkach jako podmiotach prawa gospodarczego. Zarys wykładu, Rzeszów: Wydaw. WSIiZ, 1998.
  • Podstawowe zagadnienia taktyki kryminalistycznej, Białystok: "Temida 2", 1997.
  • Prawne i administracyjne aspekty bezpieczeństwa osób i porządku publicznego w okresie transformacji, Olsztyn: Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, 2000.
  • Prawne środki zwalczania terroryzmu, Olsztyn: Wydaw. Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, 2000.
  • Prawo policyjne, Katowice: "Polbod", 1991.
  • Skuteczność ekstradycji i europejskiego nakazu aresztowania, Olsztyn: Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, cop. 2014.
  • Tożsamość polskiego prawa karnego, Olsztyn: Pracownia Wydawnicza ElSet, 2011.
  • Zabójstwo z zazdrości, Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1992.
  • Zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie w świetle praw i wolności obywatelskich, Olsztyn: Wydaw. Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, 2004[8].

W 2015 ukazała się w Szczytnie Meandry prawa karnego i kryminalistyki. Księga jubileuszowa prof. zw. dra hab. Stanisława Pikulskiego pod redakcją Jerzego Kasprzaka, Wojciecha Cieślaka i Izabeli Nowickiej[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik profesorów UWM..., s. 155.
  2. Zmarł prof. Stanisław Pikulski (pol.). uwmfm.pl. [dostęp 2016-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-28)].
  3. Katalog pracowników, funkcjonariuszy, żołnierzy organów bezpieczeństwa państwa, bip.ipn.gov.pl [dostęp 2016-12-26].
  4. a b prof. dr hab. Stanisław Pikulski (pol.). nauka-polska.pl. [dostęp 2015-08-05].
  5. Profesor Pikulski na czele Wydziału Prawa i Administracji UWM (pol.). ro.com.pl. [dostęp 2015-08-05].
  6. dr Mariusz Ciarka. nauka-polska.pl. [dostęp 2018-07-15].
  7. "Pożegnali profesora Pikulskiego, wieloletniego dziekana WPiA" TVP Olsztyn 4 stycznia 2017
  8. Pikulski, Stanisław (1945- ). (pol.). alpha.bn.org.pl. [dostęp 2015-08-05].
  9. Wydawnictwo Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie (dostęp: 26 grudnia 2016).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik biograficzny profesorów Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie (opracował zespół autorski Maria Fafińska i inni), Wydawnictwo UWM, Olsztyn 2009, s. 155 (z fotografią).