Stanisław Przybecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Przybecki
porucznik rezerwy piechoty porucznik rezerwy piechoty
Data urodzenia ?
Data i miejsce śmierci 7 września 1936
Poznań
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 19 Pułk Piechoty Odsieczy Lwowa,
70 Pułk Piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-ukraińska (obrona Lwowa),
powstanie wielkopolskie
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941)
Odznaka Honorowa „Orlęta”

Stanisław Przybecki (ur. ?, zm. 7 września 1936 w Poznaniu) – porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej w szeregach 19 pułku piechoty Odsieczy Lwowa oraz w powstaniu wielkopolskim, a za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari[1][2]. Został awansowany do stopnia porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[3]. W 1923 pozostawał oficerem rezerwowym 70 pułku piechoty w Jarocinie[4].

W 1936 był przypisany do miejscowości Separowo[5]. 7 września 1936 zmarł w szpitalu w Poznaniu po ciężkiej chorobie[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Śp. Stanisław Przybecki. „Orędownik Ostrowski”, s. 3, Nr 73 z 11 września 1936. 
  2. Lista nazwisk osób odznaczonych Orderem Virtuti Militari. stankiewicze.com. [dostęp 2016-06-09].
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 509.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 326.
  5. Wiadomości urzędowe. „Orędownik na powiaty nowotomyski i wolsztyński”, s. 1, Nr 70 z 23 czerwca 1936. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]