Stanisław Rychter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Rychter
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1891
Przedmieście Dalsze
Data śmierci 24 lutego 1942
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie
Stanowiska oficer placu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości Medal Zwycięstwa (międzyaliancki)

Stanisław Rychter (ur. 10 lipca 1891 w Przedmieściu Dalszym) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Przedmieściu Dalszym, w powiecie iłżeckim, w rodzinie Karola. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Służył w 35 Pułku Piechoty w Brześciu nad Bugiem[1][2]. Po 1924 został przeniesiony do 60 Pułku Piechoty w Ostrowie Wielkopolskim. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 211. lokatą w korpusie oficerów piechoty[3]. W kwietniu tego roku został wyznaczony w macierzystym oddziale na stanowisko oficera sztabowego pułku[4][5][6]. W styczniu 1930 został przeniesiony na stanowisko oficera placu Białystok[7]. W lipcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji Okręgu Korpusu Nr I[8]. W 1938 był już w stanie spoczynku[9].

W bazie danych Programu „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką” figuruje Stanisław Rychter, urodzony 10 lipca 1891 w m. Dalice, więzień obozu koncentracyjnego Dachau, zamordowany 24 lutego 1942 w Hartheim[10].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 227, 421.
  2. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 211, 365.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 47.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 133.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 74, 185.
  6. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 34, 508.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 8.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 90.
  9. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 21.
  10. Straty ↓.
  11. a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 34.
  12. M.P. z 1934 r. nr 6, poz. 12.
  13. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 74.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]