Stanisław Sapieha (1896–1919)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Sapieha
Herb
Lis
Rodzina Sapiehowie herbu Lis
Data i miejsce urodzenia 1896
Oleszyce
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1919
Lwów
Ojciec Władysław Leon Sapieha
Matka Elżbieta Potulicka
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Krzyż Wojskowy Karola
Krzyż Obrony Lwowa

Stanisław Sapieha (ur. 1896 w Oleszycach, zm. 11 stycznia 1919 we Lwowie) – książę, podporucznik artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Władysława Leona i hrabianki Elżbiety z Potulickich, bratankiem kardynała Adama Stefana, bratem Leona, Józefa, Aleksandra, Adama Zygmunta i Andrzeja Józefa.

W czasie I wojny światowej powołany został do cesarskiej i królewskiej Armii. Po ukończeniu szkół oficerów rezerwy w Ołomuńcu i Krakowie skierowany został na front rumuński, a później rosyjski. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1917 w korpusie oficerów rezerwy artylerii polowej i górskiej[1]. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Artylerii Polowej Nr 7 K[2].

W listopadzie 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego. Poległ 11 stycznia 1919 w obronie Lwowa przed Ukraińcami, jako podporucznik 5 Pułku Artylerii Polowej[3][4].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]