Stanisław Stawicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Stawicki
Data i miejsce urodzenia 13 listopada 1930
Zagórów
Data śmierci 20 lipca 2016
Zawód, zajęcie konserwator zabytków
Miejsce zamieszkania Warszawa
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Rodzice Jan Stawicki
Maria Bączykowska
Odznaczenia
Złota Odznaka Za opiekę nad zabytkami.jpg

Stanisław Władysław Stawicki (ur. 13 listopada 1930 w Zagórowie, zm. 20 lipca 2016) – specjalista w zakresie konserwacji zabytków.

Ukończył studia na Wydziale Konserwacji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w 1957 r. Od roku 1996 był profesorem zwyczajnym Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W latach 1960–1962 zajmował się konserwacją malowideł ściennych z XVII-XIX w. w pałacu w Wilanowie. W latach 1972–1978 konserwował bizantyńsko-ruską polichromię ścienną z 1418 roku w kościele zamkowym w Lublinie. Kolejnym obiektem jego pracy były obrazy M. Willmana z cyklu "Martyrologia świętych" w kościele Wszystkich Świętych i kościele św. Wawrzyńca w Warszawie.

W roku 1997 otrzymał złotą odznakę „Za opiekę nad zabytkami”.

Zmarł 20 lipca 2016[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Papirusy Tebańskie, 1987
  • Szkice z dziejów unickiego klasztoru w Supraślu, w: "Biuletyn Konserwatorski Województwa Białostockiego", 1995
  • Techniczne i technologiczne problemy ściennych malowideł bizantyńsko-ruskich w kościele zamkowym w Lublinie, w: Kaplica Trójcy Świętej na Zamku Lubelskim, 1999.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Stawicki (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2016-07-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny (redaktor naukowy Janusz Kapuścik), tom IV: S–Ż, Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2002, s. 221–222 (z fotografią)