Stanisław Władysław Potocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Władysław Potocki
Herb
Pilawa
Rodzina Potoccy herbu Pilawa
Data śmierci 1732
Ojciec Feliks Kazimierz Potocki
Matka Krystyna Lubomirska
Żona

Elzbieta Anna Frackiewicz
Marianna Rzewuska

Stanisław Władysław Potocki herbu Pilawa (zm. 1732) – strażnik wielki litewski, wojewoda bełski, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1718 i 1725 roku, wicemarszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1722 roku[1], marszałek konfederacji tarnogrodzkiej w 1716[2].

Syn Feliksa Kazimierza i Krystyny Lubomirskiej, brat: Józefa Felicjana i Michała pisarza polnego koronnego.

Sprawował urząd łowczego wielkiego litewskiego od 1700 roku. Był marszałkiem województwa bełskiego w konfederacji sandomierskiej 1704 roku[3]. Później został strażnikiem wielkim litewskim w 1710 roku. Był też wojewodą bełskim od 1729 roku oraz starostą hrubieszowskim. W 1712 roku poślubił Mariannę Rzewuską, córkę Stanisława Mateusza Rzewuskiego, hetmana wielkiego koronnego. Był bezpotomny. Pisał sonety.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Herbarz polski, t. I, Lipsk 1839-1846, s. 382.
  2. Leon Romanowski, Rodowód Potockich hrabiów herbu Pilawa, Warszawa 1882
  3. Actum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti martyrum proximo, Anno Domini millesimo sptingentesimo quarto, [b.n.s.].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]