Stanisław Wiorek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Publiczna egzekucja polskich księży i cywilów w Bydgoszczy 9 września 1939 roku po tzw. Krwawej niedzieli.

Stanisław Wiorek CM (ur. 12 grudnia 1912 w Bottrop (Westfalia), zm. 9 września 1939 w Bydgoszczy) – polski duchowny katolicki, prezbiter, Sługa Boży Kościoła katolickiego.

W 1930 wstąpił do Zgromadzenie Księży Misjonarzy Świętego Wincentego à Paulo w Krakowie i tam ukończył studia teologiczne. Dalszą naukę kontynuował w Rzymie (na Angelicum), gdzie w 1938 roku przyjął sakrament święceń kapłańskich.
W Bydgoszczy miał podjąć pracę misyjną. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany 9 września 1939 r. i rozstrzelany w publicznej egzekucji na bydgoskim Starym Rynku.

Jest jednym z 122 Sług Bożych wobec których 17 września 2003 roku rozpoczął się, proces beatyfikacyjny drugiej grupy męczenników z okresu II wojny światowej.
Został uwieczniony w gronie męczenników na nowych witrażach kościoła Zakopane-Olcza[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Źródła internetowe[edytuj | edytuj kod]