Stanisław Wróbel (poseł)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Wróbel
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1917
Tarnów
Data śmierci 7 września 2000
Poseł VII kadencji Sejmu PRL
Okres od 21 marca 1976
do 21 marca 1980
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej

Stanisław Wróbel (ur. 13 marca 1917 w Tarnowie, zm. 7 września 2000[1]) – polski ślusarz i polityk, poseł na Sejm PRL V, VI i VII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał wykształcenie zasadnicze zawodowe. Więziony był w obozach koncentracyjnych w Auschwitz i Sachsenhausen. W kwietniu 1946 wrócił do Polski. Pracował jako ślusarz spawacz w Nadodrzańskim Zakładzie Przemysłu Lniarskiego „Odra” w Nowej Soli, a od 1952 jako brygadzista ślusarz w Zakładzie „Metalen” w Nowej Soli.

Od początku należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1954 został w niej sekretarzem POP, potem zasiadał w egzekutywie Komitetu Zakładowego. W 1969, 1972 i 1976 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL w okręgu Zielona Góra. Przez trzy kadencje zasiadał w Komisji Przemysłu Lekkiego, ponadto w trakcie V kadencji był członkiem Komisji Przemysłu Lekkiego, Rzemiosła i Spółdzielczości Pracy, w trakcie VI Komisji Drobnej Wytwórczości, Spółdzielczości Pracy i Rzemiosła, a w trakcie VII Komisji Handlu Wewnętrznego, Drobnej Wytwórczości i Usług.

Żonaty z Jadwigą (1922–2015). Oboje zostali pochowani w grobie na cmentarzu komunalnym w Nowej Soli[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]