Stanisław Wytyczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Wytyczak
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 15 września 1925
Sambor
Data i miejsce śmierci 29 listopada 1992
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 19441989
Siły zbrojne Ludowe Wojsko Polskie Wojsko Polskie
Stanowiska dowódca korpusu armijnego, szef Departamentu Kadr MON, zastępca Głównego Inspektora Szkolenia WP, szef Zarządu X Mobilizacji i Uzupełnień Sztabu Generalnego WP, szef Polskiej Misji Wojskowej w KNPN w Korei
Grób gen. Stanisława Wytyczaka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Stanisław Wytyczak (ur. 15 września 1925 w Samborze, zm. 29 listopada 1992 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Do 1939 skończył dwie klasy gimnazjum w Samborze, naukę kontynuował także podczas okupacji sowieckiej, w 1944 skończył sowiecką szkołę średnią. W lutym 1944 wstąpił do WP w Jarosławiu. Skończył Oficerską Szkołę Piechoty, od 1 IX 1945 do 28 X 1947 brał udział w walkach z polskim i ukraińskim podziemiem w powiatach Lubartów, Sanok, Przemyśl. 1948-1949 w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, po jego ukończeniu został szefem sztabu 9 Pułku Piechoty w Rzeszowie. Szczyt jego kariery w WP przypadł na lata stalinizmu, kiedy to masowo aresztowano oficerów przedwojennych, sprawujących funkcje dowódcze. 12 VII 1951 został szefem sztabu 9 Drezdeńskiej Dywizji Piechoty. W listopadzie 1953 roku, w wieku zaledwie 28 lat został dowódcą 9 Drezdeńskiej Dywizji Piechoty. Od września 1955 dowódca 8 Korpusu Armijnego w Olsztynie. W 1956 roku został szefem Zarządu I Szkolenia Bojowego w Głównym Zarządzie Szkolenia Bojowego. 1958-1960 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie, po jej ukończeniu został zastępcą dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego ds. operacyjnych. W październiku 1962 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Aleksander Zawadzki. 25 lipca 1964 został szefem Departamentu Kadr MON. Od 20 X 1968 zastępca Głównego Inspektora Obrony Terytorialnej -szef Inspektoratu Obrony Terytorialnej Kraju. W 1971 roku ukończył kurs szczebla operacyjno-taktycznego w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. W 1972 roku objął stanowisko zastępcy Głównego Inspektora Szkolenia - Inspektora Szkolnictwa, które sprawował do 1980 roku. W 1980 roku został pełnomocnikiem MON ds. przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych. W latach 1981–1986 był szefem Zarządu X Mobilizacji i Uzupełnień Sztabu Generalnego WP. Od 10 XII 1986 do 22 VIII 1988 szef Misji Polskiej w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei. W lutym 1989 przeniesiony w stan spoczynku. W WP służył 45 lat, z czego 27 w stopniu generała. Pochowany 04.12.1992 r. na Cmentarzu Komunalnym (d. Wojskowy) na Powązkach w Warszawie (kwat. BII-11-7).

Według materiałów zgromadzonych przez Instytut Pamięci Narodowej był tajnym współpracownikiem Informacji Wojskowej. Nosił pseudonim „Wisłok”. Został zwerbowany w 1946 r. podczas studiów w Wyższej Szkole Piechoty[1].

W okresie służby wojskowej był wielokrotnie wyróżniany za organizację i kierowanie ćwiczeniami „Podlasie-62”. „Mazowsze-63”."Wrzos-69”. „Warmia-69”. „Ziemia Lubuska”.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk P. Kosk, Generalicja polska, tom II, Warszawa-Pruszków 2001
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, s. 275-277.