Stanisława Zawadecka-Nussbaum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisława Zawadecka-Nussbaum (ur. 16 września 1921 w Nadorożniowie - zm. 2012 w Szwecji[1] ) – działaczka polityczna i partyjna okresu PRL, posłanka na Sejm III i IV kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1943 oficer polityczny 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki w ZSRR. Od 1946 członek PPR, od 1948 PZPR. W latach 1949–1952 była sekretarzem Zarządu Głównego Ligi Kobiet. W latach 1952–1953 była wiceprzewodniczącą Prezydium Stołecznej Rady Narodowej w Warszawie. Od 1958 do 1965 była sekretarzem generalnym, a od 1965 do 1968 przewodniczącą Zarządu Głównego Ligi Kobiet Polskich.

W latach 1964–1968 była zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR. Posłanka na Sejm PRL III (1961–1965) i IV (1965–1969) kadencji. Wchodziła również w skład Państwowej Komisji Wyborczej w wyborach do Sejmu PRL w 1965. W latach 1958–1971 (faktycznie do 1968) sekretarz Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.

Była żoną zastępcy kierownika studium wojskowego Politechniki Warszawskiej płk Klemensa Nussbauma, późniejszego historyka izraelskiego. W 1968 wraz z mężem wyjechała do Izraela.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. K.Nussbaum, Historia Złudzeń. Żydzi w Armii Polskiej w ZSRR 1943-1945, Warszawa 2016 r., s. 16.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]