Stargard (stacja kolejowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stargard
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Miejscowość Stargard
Data otwarcia 1846
Poprzednie nazwy Stargard (Pommern),
Starogród nad Iną,
Stargard Szczeciński
Dane techniczne
Liczba peronów 3
Liczba krawędzi
peronowych
6
Kasy T
Linie kolejowe
Położenie na mapie Stargardu
Mapa konturowa Stargardu, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Stargard”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Stargard”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Stargard”
Położenie na mapie powiatu stargardzkiego
Mapa konturowa powiatu stargardzkiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Stargard”
Ziemia53°20′22″N 15°01′49″E/53,339444 15,030278
Portal Transport szynowy

Stargardstacja kolejowa w Stargardzie, w województwie zachodniopomorskim, należąca wcześniej pod względem liczby pasażerów (w 2000 prawie 4 mln) do kategorii A; w nowej klasyfikacji dworców, obowiązującej od 2015, Stargard nie jest już zaliczany do najwyższej kategorii – jest dworcem regionalnym[1]. Na stacji zatrzymują się pociągi pasażerskie wszystkich kategorii.

W roku 2018 stacja obsługiwała ok. 5200 pasażerów na dobę, co dawało jej, wespół z przystankiem Warszawa Ursus, 61. miejsce w kraju[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zabudowania dworca osobowego zostały wzniesione w latach 1844–1845[3]. W okresie tym budowana była linia kolejowa, mająca połączyć Berlin z Poznaniem i prowadzić przez Szczecin i Stargard. Pierwszy pociąg ciągnięty przez parowóz ze Szczecina wjechał na stację w Stargardzie 1 maja 1846[4]. W dwa lata później dojechać można było do Poznania, a w latach 1856–1859 przedłużono linię do Koszalina[5]. Pod koniec XIX w. zbudowano kolejne połączenia do Piły[6] oraz do Kostrzyna przez Pyrzyce[7]. Stacja kolejowa stała się czynnikiem mającym wpływ na uprzemysłowienie miasta[8].

Zniszczenia spowodowane II wojną światową stosunkowo szybko usunięto, co umożliwiło utrzymanie połączeń kolejowych z całym krajem. W następnych latach zaczęto wprowadzać postęp techniczny. Odczuwalna poprawa komfortu jazdy pociągami po wprowadzeniu szyn bezstykowych, lokomotyw spalinowych, a następnie elektryfikacji. Uruchomienie trakcji elektrycznej na odcinku StargardKrzyż nastąpiło 21 marca 1978 i jeszcze pod koniec tego roku linia elektryczna została przedłużona do Szczecina[9]. W 1994 wprowadzono informację wizualną – tablice automatyczne, wskazujące podróżnym czas przyjazdu i odjazdu pociągów[4].

Przez stację przejeżdża dziennie ponad 160 pociągów pasażerskich[10] i około 40 towarowych[4]. Z usług stacji Stargard w 2000 skorzystało 3 930 138 pasażerów[4].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia 2016 doszło do wprowadzenia jednoczłonowej nazwy miasta Stargard, jednak nazwa stacji kolejowej Stargard Szczeciński nie uległa zmianie. Władze miejskie Stargardu złożyły odpowiedni wniosek do spółki PKP PLK i oczekiwały, że zmiana nazwy będzie miała miejsce przy wiosennej zmianie rozkładu jazdy[11]. Nazwę skorygowano jednak dopiero przy okazji czerwcowej korekty rozkładu.

Układ[edytuj | edytuj kod]

Stację obsługują dwie nastawnie (Sr i Sr1). Nastawnia Sr znajduje się przy wiadukcie kolejowym przy ul. Konopnickiej i obsługuje rozjazdy w środkowej części stargardzkiego węzła kolejowego. Nastawnia Sr1 położona jest w pobliżu ulicy Składowej, stąd sterowane są rozjazdy północnej części węzła.

Na terenie stacji znajdują się 3 perony oraz 6 krawędzi peronów.

  • Peron 1
    • tor 9 (pociągi do Szczecina, z kierunku Runowa Pomorskiego i Kalisza Pomorskiego oraz zaczynające i kończące bieg do/ze Szczecina i Kalisza)
  • Peron 2
    • tor 7 (pociągi z kierunku Szczecina w kierunku Runowa Pomorskiego)
    • tor 1 (pociągi z kierunku Choszczna w kierunku Szczecina)
    • Peron 2a
    • tor 3 (nieobsługiwany obecnie liniowo, niegdyś pociągi do/z Piły i Bydgoszczy)
  • Peron 3
    • tor 2 (pociągi z kierunku Szczecina w kierunku Choszczna)
    • tor 4 (pociągi zaczynające bieg do Choszczna, niegdyś komunikacja w kierunku Pyrzyc)

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz stacji pasażerskich wraz z ich kategoryzacją oraz określeniem dostępności do obiektu, l.p. 425.
  2. Urząd Transportu Kolejowego: Wymiana pasażerska na stacjach w Polsce w 2018 r.. 2020-01-27. [dostęp 2020-01-30].
  3. Zenkner J., Stargard. Klejnot na pomorskim szlaku, Stargard 2006, s. 99.
  4. a b c d Olszewski E., Stargardzkie abc, Stargard 2001, s. 54.
  5. Berger A., Album Stargard-Cöslin-Colberg Eisenbahn, Stettin 1862, s. 1.
  6. Lijewski T., Koziarski S., Rozwój sieci kolejowej w Polsce, Warszawa 1995, s. 67.
  7. Mayer A., Geschichte und Geographie der Deutschen Eisenbahn, Berlin 1891, s. 1306.
  8. Szwajlik S., Stargardzka kolej, Stargard 2002, s. 70–72.
  9. Lijewski T., Koziarski S., Rozwój sieci kolejowej w Polsce, Warszawa 1995, s. 113–120.
  10. Sieciowy Rozkład Jazdy Pociągów 2010/2011.
  11. Martyn Janduła: Stargard na kolei nadal Szczeciński. Kiedy zmiana? (pol.). transport-publiczny.pl, 2016-03-22. [dostęp 2016-03-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Stargard
Linia 202 Gdańsk Główny – Stargard (333,678 km)
BSicon KBHFaq.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
Ulikowo
odległość: 7,427 km
BSicon KBHFeq.svg
Linia 351 Poznań Główny – Szczecin Główny (173,305 km)
BSicon KBHFaq.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
Witkowo Pyrzyckie
odległość: 6,700 km
BSicon BHFq.svg
odległość: 4,704 km
Linia 411 Stargard – Siekierki (0,000 km)
BSicon KBHFaq.svg
odległość: 2,535 km
Linia Stargard Szczeciński Wąskotorowy – Stargard Szczeciński
BSicon KBHFaq.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
Stargard Szczeciński Wąskotorowy
odległość: 2,100 km
BSicon KBHFeq.svg