Starków (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Starków
wieś
Ilustracja
Kościół św. Mikołaja w Starkowie
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Kłodzko
Wysokość 360-380[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 195[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-362
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0853010
Położenie na mapie gminy wiejskiej Kłodzko
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Kłodzko
Starków
Starków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Starków
Starków
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Starków
Starków
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Starków
Starków
Ziemia50°22′17″N 16°34′34″E/50,371389 16,576111

Starków (niem. Altbatzdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Kłodzko.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Starków leży na pograniczu Kotliny Kłodzkiej i Rowu Górnej Nysy, na Wysoczyznie Łomnicy, kilka kilometrów na wschód od Polanicy-Zdroju, na wysokości około 360-380 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o Starkowie pochodzi z 1315 roku, jednak przyjmuje się że miejscowość istniała już w końcu XII wieku[3]. W roku 1350 arcybiskup Arnoszt z Pardubic kupił część wsi i przekazał ją augustianom z Kłodzka[3]. Z czasem zakonnicy dokupili resztę Starkowa[3]. Położenie wsi na uboczu głównych szlaków komunikacyjnych uchroniło ją od zniszczeń wojennych i miejscowość rozwijała się pomyślnie[3]. W połowie XIX wieku w osiemdziesięciu pięciu domach mieszkało tu blisko czterysta osób[3]. W Starkowie były wtedy: kościół, plebania, dwór z folwarkiem, szkoła, browar i gorzelnia produkująca starkę[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[4]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 15: Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy. Wrocław: I-BiS, 1993, s. 409-412. ISBN 83-85773-06-1.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. a b c d e Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 442. ISBN 978-83-89188-95-3.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 67, 68. [dostęp 20 lutego 2017].
  5. Adam Bałabuch, Stanisław Chomiak, Marek Korgul, Wiesław Mróz, Stanisław Szupieńko, Sławomir Wiśniewski, Jan Zyzak: Schematyzm Diecezji Świdnickiej. Świdnica: Świdnicka Kuria Biskupia, 2005. ISBN 83-921533-0-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]