Starorobociańska Polana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Starorobociańska Polana – polana w Dolinie Starorobociańskiej w Tatrach Zachodnich. Położona jest w dolnej części tej doliny, nieco powyżej wylotu Doliny Iwaniackiej. Znajduje się na rozszerzonym w tym miejscu dnie doliny, na wysokości 1110–1120 m n.p.m. Zachodnim obrzeżem polany przepływa Starorobociański Potok.

Polana wypasana była od bardzo dawna. Jako pastwisko Stararobota wymieniona jest w dokumencie króla Władysława IV Wazy z 1646 r., nadającym uposażenia sołtystwu wsi Wróblówka. Nazwa polany pochodzi od dawniej istniejącej (w Banistym Żlebie) kopalni rud metalu, zwanej Stara Robota. Wchodziła w skład Hali Stara Robota. Obecnie nazwa zarówno polany, jak i hali to już nazwa historyczna, gdyż w Dolinie Starorobociańskiej zaprzestano już od dawna wypasu, a polana zarasta lasem. W 1955 powierzchnię ok. 3 ha, ale w 2004 w wyniku zarośnięcia jej powierzchnia zmniejszyła się o ok. 63%.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czarny – czarny z Doliny Chochołowskiej, zaczynający się przy leśniczówce i prowadzący całą Doliną Starorobociańską przez Starorobociańską Polanę i Starorobociańską Rówień aż do Siwej Przełęczy. Czas przejścia: 2:30 h, ↓ 2 h

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
  2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  3. Marcin Bukowski, M. Guzik (red.): Dynamika zarastania polan tatrzańskich. Zakopane: Wydawnictwa Tatrzańskiego Parku Narodowego, 2009. ISBN 978-83-61788-08-9.
  4. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.