Stary Lesieniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stary Lesieniec
Część miasta Boguszowa-Gorców
Ilustracja
Fragment Starego Lesieńca na tle Gór Kamiennych
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat wałbrzyski
Miasto Boguszów-Gorce
Data założenia początek XVI w.
W granicach Boguszowa-Gorców 1954
SIMC 0983882
Zarządzający Waldemar Kujawa
Wysokość 500–520 m n.p.m.
Populacja (2004)
• liczba ludności

769
Nr kierunkowy 74
Kod pocztowy 58-371, 58-370
Tablice rejestracyjne DBA oraz DB (dawniej WBO oraz WHO – czarne tablice)
Położenie na mapie Boguszowa-Gorców
Mapa lokalizacyjna Boguszowa-Gorców
Stary Lesieniec
Stary Lesieniec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stary Lesieniec
Stary Lesieniec
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Stary Lesieniec
Stary Lesieniec
Położenie na mapie powiatu wałbrzyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wałbrzyskiego
Stary Lesieniec
Stary Lesieniec
Ziemia50°44′38″N 16°11′52″E/50,743889 16,197778
Portal Portal Polska

Stary Lesieniec (niem. Altlässig[1], do 1939 r. Alt Lässig[1]) – część miasta Boguszowa-Gorców[2], położona w centralnej jego części w dolinie Lesku, między Nowym Lesieńcem a Kuźnicami Świdnickimi, ciągnąca się na długości 1,3 km w wąskiej kotlinie ograniczonej od południa przez masyw Dzikowca, a od północy przez Wzgórza Boguszowskie i Chełmiec.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

11 września 1939 r. zmieniono pisownię nazwy z Alt Lässig na Altlässig[1]. 12 listopada 1946 r. ustalono urzędową polską nazwę miejscowości – Stary Lesieniec[3].

Według Heinricha Adamy'ego nazwa miejscowości pochodzi od polskiej nazwy las[4]. W swoim wykazie nazw miejscowych na Śląsku, wydanym w 1888 roku we Wrocławiu, wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Lase, podając jej znaczenie Waldchen (pol. lasek)[4]. Niemcy zgermanizowali nazwę na Lässig[4] dodając później przedrostek Alt (pol. stary), w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość powstała prawdopodobnie na początku XVI w. w związku z eksploatacją rud srebra i należała do rodu Czettritzów. W Starym Lesieńcu istniała sztolnia kopalni w Boguszowie. W 1580 r. górnictwo srebra upadło, ale rozpoczęto wydobywanie węgla kamiennego – zrazu na małą skalę, a od 1750 r. w większej kopalni, połączonej później z kopalnią w Gorcach. Na początku XIX w. za sprawą intensywnej eksploatacji złóż węgla miejscowość przeszła szybki rozwój[5]. W 1840 mieszkało tu 955 osób, w 1905 już 2481 mieszkańców, a po 20 latach równo 3000. Unieruchomienie pobliskiej kopalni „Victor” spowodowało odpływ ludności – w 1929 wieś liczyła 2112 mieszkańców[6], w 1933[7] 1882 osoby, a w 1939 r.[8] – 1700 osób[1]. Do 1954 gromada w gminie Gorce. W 1954 r. Stary Lesieniec został włączony do Boguszowa jako osiedle[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Michael Rademacher: Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Waldenburg (niem.). 2006. [dostęp 2012-10-30].
  2. Urzędowo ustalona nazwa: rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części Dz.U. z 2013 r. poz. 200
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).
  4. a b c Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Wrocław: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 36.
  5. a b Tadeusz Kalicki: Boguszów-Gorce (pol.). 2011. [dostęp 2015-03-11].
  6. Kościół św. Barbary pod Dzikowcem w Starym Lesieńcu. „Sudety”, 2014. Wrocław: Oficyna Wydawnicza ATUT - Wrocławskie Wydawnictwo Oświatowe. 
  7. Stan na 16 czerwca.
  8. Stan na 17 maja.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]