Starzyca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Starzyca
Starzyc, Chociwel
Ilustracja
Jezioro Starzyca
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Chociwel
Region Pojezierze Ińskie
Wysokość lustra 67,7 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 59,2 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

3,0 km
0,2 km
Głębokość
• maksymalna

9 m
Hydrologia
Rzeki zasilające Krąpiel
Rzeki wypływające Krąpiel
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie Chociwla
Mapa lokalizacyjna Chociwla
Starzyca
Starzyca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Starzyca
Starzyca
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Starzyca
Starzyca
Położenie na mapie powiatu stargardzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu stargardzkiego
Starzyca
Starzyca
Położenie na mapie gminy Chociwel
Mapa lokalizacyjna gminy Chociwel
Starzyca
Starzyca
Ziemia53°27′39″N 15°20′42″E/53,460833 15,345000

Starzyca[1] (potocznie Starzyc, Chociwel) – jezioro na Pojezierzu Ińskim, położone w woj. zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w granicach miasta Chociwel, którego zabudowa znajduje się nad zachodnim brzegiem.

Powierzchnia zbiornika wynosi 59,2 ha, ma długość ok. 3 km i szerokość ok. 200 m[2]. Lustro jeziora znajduje się na wysokości 68 m n.p.m., a największa głębia to ok. 9 m. Starzyca jest typowym jeziorem rynnowym. Charakterystyczny fajkowaty kształt jeziora i wysokie, często strome brzegi wyżłobione zostały przez wody płynące w kierunku czoła lodowca[2]. Przez Starzycę przepływa rzeka Krąpiel, która wpada z pobliskiego jeziora Kamienny Most od strony wschodniej, a wypływa w zachodniej części.

Według typologii rybackiej Starzyca jest jeziorem sandaczowym[3].

Nad południowym brzegiem znajduje się plaża, korty tenisowe, a w budynku z 1912 roku, po byłej szkole podstawowej, powstał hotel z barem i restauracją. Nad zachodnim brzegiem jeziora biegnie droga krajowa nr 20 ze Stargardu do Gdyni.

Po wybudowaniu w 1925 roku elektrowni wodnej przy ujściu wód z jeziora do rzeki Krąpiel, Chociwel uzyskał oświetlenie elektryczne. Przed II wojną światową część wód z kanału Bród było skierowane przez dawny młyn w Chociwlu (uległ spaleniu) i dalej wpływało do Starzycy, co wpływało na natlenienie jeziora.

W latach 90. XX wieku miała miejsce degradacja biologiczna wód jeziora, z powodu ich znacznego nasycenia związkami azotu i fosforu, które pochodziły z wód powierzchniowych zawierających resztki nawozów sztucznych z pól uprawnych.

W celu poprawy jakości wód jeziora w 2003 roku zamontowano na jego powierzchni tzw. aerator "pulweryzacyjny", mający za zadanie napowietrzenie wód w warstwach przydennych, co powoduje przywrócenie życia biologicznego w tych warstwach[4].

Nazwę Starzyca wprowadzono urzędowo w 1955 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Groß Staritz-See[5][6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 325. ISBN 83-239-9607-5.
  2. a b Walory przyrodnicze (pol.). Urząd Miejski w Chociwlu. [dostęp 2009-01-03].
  3. NB-2 Wody powierzchniowe przeznaczone do bytowania ryb karpiowatych w warunkach naturalnych oraz umożliwiające migrację ryb. Szczecin: Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Szczecinie.
  4. 8. Cele strategiczne w rozwoju gminy. W: Strategia rozwoju miasta i gminy Chociwel. Chociwel: Urząd Miasta i Gminy Chociwel, 2005, s. 94.
  5. Zarządzenie nr 364 Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 listopada 1955 r. (M.P. z 1955 r. nr 118, poz. 1571, s. 1906)
  6. Arkusz 2558 Freienwalde. W: Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000. Das Reichsamt für Landesaufnahme, 1929.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]