Starzynka (rejon mostowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Starzynka
Ilustracja
Dwór Andrzejkowiczów w Starzynkach, widok od strony podjazdu, na rysunku Napoleona Ordy, między 1860 a 1877, Muzeum Narodowe w Krakowie
Państwo  Białoruś
Obwód grodzieński
Rejon mostowski
Sielsowiet Mikielewszczyzna
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu grodzieńskiego
Starzynka
Starzynka
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Starzynka
Starzynka
Ziemia53°29′30″N 24°41′50″E/53,491667 24,697222
Portal Portal Białoruś

Starzynka (hist. również Starzynki) – nieistniejący folwark na Białorusi, w miejscu, które znajduje się w rejonie mostowskim obwodu grodzieńskiego, około 1 km na wschód od Mikielewszczyzny.

Historia majątku[edytuj | edytuj kod]

Majątek Starzynki – według przekazów rodzinnych – był własnością rodziny Buttowt-Andrzejkowiczów „od czasów pogańskich”[1][2]. Do 1931 roku właścicielem dóbr był Michał Buttowt-Andrzejkowicz. Po jego śmierci Starzynki przeszły na własność jego córki Jadwigi i jej męża Konrada Mackiewicza, którzy byli właścicielami majątku do 1939 roku.

Po III rozbiorze Polski w 1795 roku tereny te, wcześniej należące do województwa trockiego Rzeczypospolitej, znalazły się na terenie guberni grodzieńskiej Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Starzynka wróciła do Polski, znalazła się w gminie Mosty w powiecie grodzieńskim województwa białostockiego. Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.

Dawny dwór[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie w drugiej połowie XVIII wieku zbudowano tu drewniany, parterowy, dziewięcioosiowy dwór przykryty bardzo wysokim, gładkim, czterospadowym dachem gontowym. Od strony podjazdu miał czterokolumnowy portyk w porządku toskańskim, zwieńczony wielkim trójkątnym szczytem. W centrum tego trójkąta widniał owalny wieniec z herbem Andrzejkowiczów. Pod portykiem był taras, na który prowadziło kilka stopni.

Do 1914 roku dwór był urządzony zabytkowymi meblami i pamiątkami rodzinnymi.

Obok, po lewej stronie kolistego gazonu, stała oficyna o podobnym stylu, z portykiem z dwiema parami kolumienek.

Oba budynki otaczał kilkuhektarowy park krajobrazowy o zróżnicowanym drzewostanie: stare kasztany, lipy, klony i świerki[2].

Majątek w Starzynkach, po którym nic nie pozostało, został opisany w 3. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]