Staying Power

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Staying Power
Singel zespołu Queen
z albumu Hot Space
Strona B Calling All Girls
Wydany 31 lipca 1982
Nagrywany 1981–1982
Gatunek funk rock, disco
Długość 4:10 (album/singiel)
5:52 (promo remiks)
Wydawnictwo Elektra (Japonia)
Hollywood (USA)
Producent Queen, Mack
Format płyta winylowa (7″)
Autor Freddie Mercury
Singel po singlu

Staying Power – piosenka zespołu Queen z 1982 roku, którą napisał Freddie Mercury. Utwór jest ścieżką otwierającą album Hot Space (1982). W lipcu tego samego roku „Staying Power” wydano na singlu.

W Polsce utwór „Staying Power” zajął 21. miejsce na liście przebojów Trójki[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Etykieta singla „Staying Power” (promo 12″, USA)

Podczas nagrywania piosenki „Staying Power” Roger Taylor użył automatu perkusyjnego Linn LM-1, Mercury zagrał na syntezatorze marki Oberheim, Brian May wykorzystał podczas sesji nagraniowej swoją gitarę Red Special, a basista John Deacon zagrał na gitarze rytmicznej[2]. Wersja utworu z albumu jest aranżacją z wykorzystaniem rogu, dętego instrumentu blaszanego. Tę sekcję nagrał w Nowym Jorku Arif Mardin (m.in. producent Arethy Franklin). W wersjach koncertowych gitarzysta Brian May nadawał utworowi swoją grą bardziej rockowy charakter, którego brakowało mu w oryginalnej wersji studyjnej piosenki[3].

Singiel „Staying Power” wydano w Japonii 31 lipca 1982 roku. W Stanach Zjednoczonych wydany został w listopadzie tego samego roku[4]. W Japonii na stronie B singla umieszczono utwór „Calling All Girls”, a w Stanach Zjednoczonych na drugiej stronie znalazła się piosenka „Back Chat”[5].

Występy na żywo[edytuj | edytuj kod]

Piosenka „Staying Power” była grana podczas Hot Space Tour, a także w trakcie pierwszych występów europejskiej części kolejnego tournée zespołu, The Works Tour. Wersja koncertowa utworu różni się od wersji z albumu i singla. Angielski klawiszowiec i kompozytor Morgan Fisher podczas występów grał partie na syntezatorze basowym, Deacon grał na gitarze rytmicznej, May na gitarze elektrycznej, natomiast Taylor wykorzystywał perkusję zarówno akustyczną, jak i elektroniczną[6].

Nagranie koncertowe, zarejestrowane w angielskim Milton Keynes w 1982 roku, zamieszczono na albumie i DVD Queen on Fire – Live at the Bowl (2004)[7], na kompilacji wideo Greatest Video Hits 2 (2003)[8] oraz na albumie Hot Space z 2011 roku (CD, dwupłytowa wersja deluxe)[9].

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

1982
Kraj Lista Pozycja Źr.
PL LP3 21[a] [1]

Personel[edytuj | edytuj kod]

Pozostali

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Na liście przebojów Trójki pozycje od 21. do 30. są częścią „Poczekalni” – tylko pierwsza 20 to część właściwa zestawienia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Lista Przebojów Programu 3. lp3.polskieradio.pl, 1982-06-26. [dostęp 2020-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-22)].
  2. Max Bell: ‘Hot Space’: Queen’s Electro-Funk Experiment | uDiscover (ang.). udiscovermusic.com, 2020-05-21. [dostęp 2020-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-22)].
  3. Mark Blake: Is This the Real Life?: The Untold Story of Queen. Aurum Press, 2010, s. 230. ISBN 978-1-84513-659-8.
  4. Queen – Staying Power (1982, Vinyl) | Discogs (ang.). discogs.com. [dostęp 2020-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-22)].
  5. Staying Power (single) – Queenpedia.com – Freddie Mercury, Brian May, Roger Taylor, John Deacon, Discography, Bibliography, Charts (ang.). queenpedia.com. [dostęp 2020-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-22)].
  6. Georg Purvis: Queen: Complete Works. Titan Books, 2012, s. 839. ISBN 978-1-78116-287-3.
  7. Mark Blake: Freddie Mercury: A Kind of Magic. Omnibus Press, 2016, s. 158. ISBN 978-1-78323-778-4.
  8. Georg Purvis: Queen: Complete Works: Revised and updated. Titan Books, 2018, s. 1165. ISBN 978-1-78909-049-9.
  9. Queen – Hot Space (2011, CD) | Discogs (ang.). discogs.com. [dostęp 2020-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-22)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]