Stefan Kozłowski (1897–1940)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Kozłowski
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1897
Kijów
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 19181940
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 75 Pułk Piechoty
Pułk KOP „Głębokie”,
3 Pułk Piechoty KOP
Główne wojny i bitwy III powstanie śląskie,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I stopnia Medal Niepodległości

Stefan Kozłowski[a] (ur. 4 stycznia 1897 w Kijowie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Ludwika i Marii z Andruszewiczów. Członek POW. Uczestnik wojny 1920 i III powstania śląskiego[2].

W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. W 1924 służył w stopniu porucznika w 75 pułku piechoty[3]. W 1928 jako oficer nadetatowy 75 pp w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 przydzielony był do batalionu Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 5 w Krakowie[4]. W 1932 roku pozostawał w dyspozycji szefa Departamentu Piechoty MSWojsk[5]. Od 1933 w Korpusie Ochrony Pogranicza[2]. W 1939 był adiutantem dowódcy Pułku KOP „Głębokie”[6].

W kampanii wrześniowej walczył w 3 pułku piechoty KOP jako I adiutant, wzięty do niewoli radzieckiej. Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru z 1.04.1940. Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim[7]. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji bez daty. Przy szczątkach znaleziono wizytówki[8][9]. Figuruje na liście AM-168-60[10] i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem: GARF-3-060[9]. Nazwisko Kozłowskiego znajduje się na liście ofiar (pod nr 060) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 95 i w Nowym Kurierze Warszawskim nr 97 z 1943. W Archiwum Robla nazwisko Kozłowskiego znajduje się: w pakiecie 0211-03 w kalendarzyku z niedatowaną listą nazwisk oficerów,(znaleziony przy szczątkach ppor. rez. Tadeusz Bołdoka); w pakiecie 25-01 jest wymieniony bez imienia, z określeniem stopnia i podaniem adresu, Wilno - Piaski 10 (notatki ołówkiem na certyfikacie MSWojsk. znalezionym przy mjr. Józefie Kiczko).

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

  • Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 14384) – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie żołnierzy polskich zamordowanych w Katyniu i innych nieznanych miejscach kaźni, nadane przez Prezydenta RP na Uchodźstwie profesora Stanisława Ostrowskiego (11 listopada 1976)
  • Krzyż Kampanii Wrześniowej – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie pamiątkowe wszystkich ofiar zbrodni katyńskiej (1 stycznia 1986)

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. w dokumentacji MSWojsk. występuje jako Stefan IV Kozłowski

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jędrzej Tucholski, Mord w Katyniu, 1991, s. 144.
  2. a b c d e Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, s. 303.
  3. Rocznik Oficerski, Warszawa: MSWojsk., 1924, s. 299.
  4. Rocznik Oficerski, Warszawa: MSWojsk., 1928, s. 139, 219.
  5. Rocznik Oficerski, Warszawa: MSWojsk., 1932, s. 60, 435.
  6. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Rocznik oficerski, 1939: stan na dzień 23 marca 1939, Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003, s. 35.
  7. УБИТЫ В КАТЫНИ, Moskwa 2015, s. 400.
  8. Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s. 168.
  9. a b Listy katyńskie w zasobie Archiwum Państwowego w Lublinie – Archiwum Państwowe w Lublinie, lublin.ap.gov.pl [dostęp 2018-05-05] (pol.).
  10. Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s. 167.
  11. Monitor Polski z 1933 r. Nr 063, poz. 81, lokata 596

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
  • УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, ​ISBN 978-5-78700-123-5​.
  • Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943.
  • Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ​ISBN 83-905590-7-2​.