Stefan Krzywoszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Krzywoszewski

Stefan Krzywoszewski (ur. 1866, zm. 1950) – polski prozaik, dziennikarz, dramaturg, klasyk tzw. "komedii mieszczańskiej".

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Szkole Handlowej w Warszawie i Wyższym Instytucie Handlowym w Antwerpii. Po powrocie z Antwerpii założył i redagował tygodnik Świat (1906–1933). W odpowiedzi na deklarację wodza naczelnego wojsk rosyjskich wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza Romanowa z 14 sierpnia 1914 roku, podpisał telegram dziękczynny, głoszący m.in., że krew synów Polski, przelana łącznie z krwią synów Rosyi w walce ze wspólnym wrogiem, stanie się największą rękojmią nowego życia w pokoju i przyjaźni dwóch narodów słowiańskich[1].

Był delegatem na zjazd Związku Zawodowego Literatów Polskich 4 lutego 1922 w Warszawie[2]. Był pracownikiem Komitetu Ofiary Narodowej Tymczasowej Rady Stanu[3]. W latach 1915–1920 był redaktorem Kuriera Polskiego. Od 1919 prezes Związku Autorów Dramatycznych. W latach 1931–1934 był dyrektorem Teatrów Miejskich i Teatru Narodowego w Warszawie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • "W walce życiowej" (1898) – zbiór nowel
  • "Zmierzch" (1901) – powieść
  • "Pani Jula" (1901) – powieść
  • "Z przeżyć i wrażeń myśliwskich" (1927) – gawędy
  • "Edukacja Bronki" (1906) – komedia
  • "Rozstaje" (1914)
  • "Koleżanki" (1939)
  • "Diabeł i karczmarka" (1913)
  • "Rusałka" (1925)
  • "Pani Chorążyna" (1918)
  • "Długie życie" (1947) – pamiętnik

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Władysław Kumaniecki, Zbiór najważniejszych dokumentów do powstania państwa polskiego, Warszawa, Kraków 1920, s. 30.
  2. Wiadomości bieżące. Z miasta. O byt literatów. „Kurjer Warszawski”, s. 4, Nr 39 z 8 lutego 1922. 
  3. Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 221.
  4. a b c Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 389.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]