Stefan Kunowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefan Kunowski (ur. 20 czerwca 1909 w Muszkietowie na Ukrainie, zm. 15 września 1977 w Lublinie) – profesor nadzwyczajny, pedagog, autor teorii warstwicowej, poeta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Romualda i Heleny z domu Kowalewskiej repatriantów do Polski z 1920 roku. Po ukończeniu gimnazjum Jana Zamoyskiego (1929)[1] podjął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie uzyskał stopień magisterski z filologii polskiej (1934) i pedagogiki (1937). Podjął pracę jako asystent Katedry Pedagogiki KUL, a po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej. Po obronie Twierdzy Modlin trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego Soldau (KL). Za udział w działaniach wojennych odznaczony Krzyżem Walecznych. W czasie wojny był działaczem tajnego nauczania, a już w 1945 roku uzyskał doktorat z filozofii. Habilitację uzyskał sześć lat później, a od 1957 roku mianowany został docentem Katedry Pedagogiki i Dydaktyki KUL. Pełnił też funkcję dziekana Wydziału Nauk Humanistycznych (1956/1957), a od 1961 roku kierownika Katedry Psychologii Wychowawczej. W Towarzystwie Naukowym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego pełnił obowiązki sekretarza generalnego w latach 1964-1966, był także członkiem zarządu Towarzystwa Przyjaciół KUL. Wykładał w Prymasowskim Studium Życia Wewnętrznego, był też członkiem papieskiej komisji Justitia et Pax. Mianowany został profesorem w 1977 roku. Był autorem licznych rozpraw i artykułów publikowanych m.in. na łamach „Katechety” i, a swoje poezje opublikował w „Nurtach”.

W pracach naukowych zajmował się analizą porównawczą współczesnych systemów wychowania, opracował teorię warstwicową wychowania. W swych pracach zajmował się też pedagogiką praktyczną – dydaktyką i hedogetyką[2].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • „Założenia i aktualne potrzeby wychowania katolickiego”
  • „Podstawy dojrzałej osobowości wychowawcy chrześcijańskiego”
  • „Problemy wychowania chrześcijańskiego w świetle dokumentów Soboru Watykańskiego II”
  • „System chrześcijańskiego wychowania”
  • „Podstawy pedagogiczne rozwoju życia wewnętrznego”
  • „Podstawy współczesnej pedagogiki”, Wydawnictwo Salezjańskie, 1981
  • „Kerygmatyczna realizacja odnowy wychowania chrześcijańskiego” (publikacja w Rocznikach Filozoficzno-Teologicznych)
  • „Wartości w procesie wychowania”, Kraków, „Impuls”, 2003

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. S. Kunowski był uczniem gimnazjum razem z poetą Józefem Łobodowskim, z którym utrzymywał kontakt całe życie, mimo przymusowej imigracji przyjaciela. Irena Szypowska pisze o gronie uczniów, którzy tworzyli wiersze i redagowali szkolne pismo literackie. Do tego grona należał: Paweł Gdula,Józef Łobodowski, Stefan Kunowski i inni. Biografka poety, J. Łobodowskiego pisze, że:"...poezjowało kilku uczniów gimnazjum, między innymi Stefan Kunowski, późniejszy profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego". Irena Szypowska: Łobodowski.Od' Atamana Łobody' do' Seniora Lobo'. Warszawa: 2001, s. 21-22.
  2. Tomasz Petkowicz: Historia Instytutu Pedagogiki KUL. 13.10.2008. [dostęp 2009-11-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chrześcijanie. Bp Bohdan Bejze (red.). T. 6. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1981, s. 445/490.
  • R. Skrzyniarz, Sylwetki byłych profesorów i wykładowców pedagogiki KUL, [w:] Pedagogika na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II. Historia i współczesność, red. A. Rynio, R. Skrzyniarz, współpraca Ł. Badeńska, Lublin 2011, s. 41-64.

Źródła internetowe[edytuj | edytuj kod]