Stefan Lekapen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefan Lekapen (ur. ?; zm. w 963) – panował jako współcesarz w Cesarstwie Bizantyńskim od 25 grudnia 924 do 27 stycznia 945 roku, u boku swego ojca Romana I (cesarz 919–944) i braci Konstantyna (cesarz 925–945) i Krzysztofa (cesarz 920-931) (formalnie także u boku cesarza Konstantyna VII (cesarz 913–959)).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Oktawiusz Jurewicz (red.): Encyklopedia kultury bizantyńskiej. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2002. ISBN 83-235-0011-8.