Stefan Mugoša

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Mugoša
Стефан Мугоша
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1992
Podgorica
Wzrost 188 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Incheon United
Numer w klubie 9
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009–2013 Budućnost Podgorica 82 (16)
2013–2014 Mladost Podgorica 29 (15)
2014–2015 1. FC Kaiserslautern 2 (0)
2015 Erzgebirge Aue (wyp.) 15 (4)
2015–2017 TSV 1860 Monachium 30 (0)
2017 Karlsruher SC (wyp.) 12 (2)
2017 Sheriff Tyraspol 13 (7)
2018– Incheon United 67 (33)
W sumie: 250 (77)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2009–2011  Czarnogóra U-19 7 (3)
2012–2014  Czarnogóra U-21 9 (5)
2014–  Czarnogóra 35 (10)
W sumie: 51 (18)
  1. Aktualne na: 16 lutego 2020.
  2. Aktualne na: 16 lutego 2020.

Stefan Mugoša (ur. 26 lutego 1992 w Podgoricy) – czarnogórski piłkarz grający na pozycji napastnika. Od 2018 jest zawodnikiem klubu Incheon United FC.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę piłkarską Mugoša rozpoczął w klubie Budućnost Podgorica. W 2009 roku awansował do pierwszego zespołu. 27 lutego 2010 zadebiutował w nim w pierwszej lidze czarnogórskiej w przegranym 0:2 domowym meczu z FK Mornar Bar. W sezonach 2009/2010, 2010/2011 i 2012/2013 wywalczył trzy wicemistrzostwa Czarnogóry, a w sezonie 2011/2012 został mistrzem tego kraju. W sezonie 2012/2013 zdobył też Puchar Czarnogóry.

Latem 2013 roku Mugoša odszedł do innego klubu z Podgoricy, Mladosti. Swój debiut w nim zaliczył 11 sierpnia 2013 w zremisowanym 1:1 wyjazdowym meczu z Budućnost. W zespole Mladosti grał przez rok.

Latem 2014 roku Mugoša przeszedł do 1. FC Kaiserslautern. W klubie tym swój debiut zaliczył 29 września 2014 w przegranym 2:3 wyjazdowym spotkaniu z 1. FC Nürnberg. Na początku 2015 wypożyczono go do Erzgebirge Aue, w którym zadebiutował 6 lutego 2015 w zwycięskim 2:0 domowym meczu z RB Leipzig.

W sierpniu 2015 Mugoša przeniósł się z Kaiserslautern do TSV 1860 Monachium[1]. Swój debiut w nim zaliczył 23 sierpnia 2015 w zremisowanym 0:0 domowym meczu z 1. FC Union Berlin. Następnie został wypożyczony do Karlsruher SC. Po pobycie w Niemczech podpisał kontrakt z mołdawskim Sheriffem Tyraspol.

W 2018 został zawodnikiem koreańskiego Incheon United FC. Na początku 2019 przedłużył kontrakt do 2021 roku[2]. W meczu z Ulsan Hyundai FC strzelił swojego pierwszego hat-tricka w klubie[3].

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki Rozgrywki Europy Mecze Bramki
2009/10 Budućnost Podgorica Czarnogóra  Prva liga 7 0
2010/11 19 7 Liga Europy UEFA 1 0
2011/12 19 2 1 0
2012/13 29 7 Liga Mistrzów UEFA 1 0
2013/14 Mladost Podgorica 29 15
2014/15 1. FC Kaiserslautern Niemcy  2. Bundesliga 1 0
Erzgebirge Aue 15 4
2015/16 1. FC Kaiserslautern 1 0
TSV 1860 Monachium 20 0
2016/17 10 0
Karlsruher SC 12 2
2017 Sheriff Tyraspol Mołdawia  Divizia Națională 13 7 Liga Mistrzów UEFA,
Liga Europy UEFA
4
4
0
0
2018 Incheon United FC Korea Południowa  K League 1 35 19
2019 32 14

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Czarnogóry Mugoša zadebiutował 8 czerwca 2015 roku w przegranym 1:2 towarzyskim meczu z Danią, rozegranym w Viborgu[4].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Budućnost Podgorica
  • mistrz Czarnogóry: 2011/12
  • wicemistrz Czarnogóry: 2009/10, 2010/11, 2012/13
  • puchar Czarnogóry: 2012/13
  • finalista pucharu Czarnogóry: 2009/10
Mladost Podgorica
  • finalista pucharu Czarnogóry: 2013/14
Sheriff Tyraspol
  • mistrz Mołdawii: 2017[5]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • król strzelców Prvej crnogorskiej ligi: 2013/14
  • piłkarz roku w Czarnogórze: 2019[6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Vom Betze zu den Löwen: Stefan Mugosa. (niem.). web.archive.org, 2015-08-15. [dostęp 2020-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. Mugoša produžio ugovor sa Inčonom. sportklub.rs, 2019-01-16. [dostęp 2020-02-16].
  3. Het-trik Stefana Mugoše za 24 minuta!. vijesti.me. [dostęp 2020-02-16].
  4. Starting Lineups - Denmark vs Montenegro (ang.). skysports.com. [dostęp 2020-02-16].
  5. Karel Stokkermans: Moldova 2017 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2020-02-16].
  6. Mugoša, Ćetković i Rakojević obilježili 2019. Godinu. fscg.me, 2019-12-26. [dostęp 2020-02-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]