Stefano Malinverni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefano Malinverni
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1959
Cinisello Balsamo
Wzrost 180 cm
Masa ciała 73 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
brąz Moskwa 1980 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 400 m)
Halowe mistrzostwa Europy
Srebro Wiedeń 1979 bieg na 400 m
Brąz Grenoble 1981 bieg na 400 m

Stefano Malinverni (ur. 14 maja 1959 w Cinisello Balsamo[1]) – włoski lekkoatleta (sprinter), medalista olimpijski z 1980.

Odpadł w półfinale biegu na 200 metrów na mistrzostwach Europy juniorów w 1977 w Doniecku. Zajął również na tych mistrzostwach 5. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów i odpadł w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów[2]. Zajął 7. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Roberto Tozzi, Daniele Zanini, Malinverni i Pietro Mennea) oraz odpadł w półfinale biegu na 400 metrów na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze[3].

Na halowych mistrzostwach Europy w 1979 w Wiedniu zdobył srebrny medal w biegu na 400 metrów, za Karelem Kolářem z Czechosłowacji[4]. Nie ukończył biegu półfinałowego na tym dystansie na halowych mistrzostwach Europy w 1980 w Sindelfingen[5].

Zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów, która biegła w składzie: Malinverni, Mauro Zuliani, Tozzi i Mennea na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie. Startował na tych igrzyskach również w biegu na 400 metrów, w którym odpadł w ćwierćfinale[1]. Na halowych mistrzostwach Europy w 1981 w Grenoble zdobył brązowy medal w biegu na 400 metrów, za Andreasem Knebelem z NRD i Martinem Wepplerem z RFN[6]. Odpadł w przedbiegach tej konkurencji na halowych mistrzostwach Europy w 1983 w Budapeszcie][7].

Zajął 5. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Malinverni, Donato Sabia, Zuliani i Roberto Ribaud) na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach[8].

Był mistrzem Włoch w biegu na 400 metrów w latach 1978-1980, w sztafecie 4 × 200 metrów w 1985 oraz w sztafecie 4 × 400 metrów w 1982 i 1983[9]. Był również halowym mistrzem Włoch w biegu na 400 metrów w 1979 i 1980[10]. Czterokrotnie ustanawiał rekordy Włoch w sztafecie 4 × 400 metrów do wyniku 3:01:42 osiągniętego 18 sierpnia 1981 w Zagrzebiu[11].

Rekordy życiowe Malinverniego:

Konkurencja Data i miejsce Wynik
bieg na 400 metrów 8 lipca 1981, Mediolan 46,08

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Stefano Malinverni, Sports-Reference.com [dostęp 2014-04-26] (ang.).
  2. European Junior Championships 1977 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-03-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  3. Mirko Jalava (red.): Göteborg 2006 Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 168 i 173.
  4. Göteborg 2013 Statistics Handbook, European Athletics, s. 474 [dostęp 2014-04-26] (ang.).
  5. Göteborg 2013 Statistics Handbook, European Athletics, s. 478 [dostęp 2014-04-26] (ang.).
  6. Göteborg 2013 Statistics Handbook, European Athletics, s. 482 [dostęp 2014-04-26] (ang.).
  7. Göteborg 2013 Statistics Handbook, European Athletics, s. 492 [dostęp 2014-04-26] (ang.).
  8. IAAF Moscow 2013 Statistics Handbook, IAAF, s. 191 [dostęp 2014-04-26] (ang.).
  9. CAMPIONATI “ASSOLUTI” – UOMINI TUTTI I CAMPIONI ITALIANI – 1906-2013 (Aggiornamento: 10 Gennaio 2014), sportolimpico.it [dostęp 2014-04-26] (wł.).
  10. Italian Indoor Championships, GBRAthletics [dostęp 2014-04-26] (ang.).
  11. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 204.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]