Stocznia Remontowa Nauta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stocznia Remontowa Nauta SA
Typ stoczni stocznia remontowo-budowlana
Data powstania 9 maja 1927
Państwo  Polska
Miasto Gdynia
Suche doki 1
Doki pływające 4 (w tym podnośnik pneumatyczny)
Pochylnie 2
[www.nauta.pl Strona internetowa]

Stocznia Remontowa Nauta SAstocznia remontowo-produkcyjna w Gdyni, znajdująca się na obszarze gdyńskiego portu. Jest najstarszą działającą stocznią w Polsce. Kolebką stoczni były założone w 1922 warsztaty budowy kutrów i łodzi rybackich Franciszka Ledke. SR Nauta specjalizuje się w skomplikowanych przebudowach, remontach różnego rodzaju statków i budowach jednostek cywilnych i wojskowych. Od 2010 r. stocznia jest częścią grupy MARS Shipyards & Offshore. W 2018 zatrudniała ok. 500 pracowników.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Główny zakład zlokalizowany jest w rejonie Portu Gdynia przy ulicy Czechosłowackiej 3. Do połowy 2019 funkcjonował też Zakład Nowych Budów, zlokalizowany na 10-ha działce w Gdańsku na terenie pochylni przy ul. Doki 1, przy historycznej hali z napisem „Stocznia Gdańsk” i charakterystycznych żurawiach Kone. Działka ta wraz z infrastrukturą należy do spółki Synergia 99. Do połowy 2012 r. Stocznia Nauta prowadziła także działalność produkcyjną na terenie przy ul. Waszyngtona w Gdyni, jednak ze względu na plany rozwoju Miasta Gdyni, stocznia przeniosła się na ul. Czechosłowacką.

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • 1922 – W rejonie ul. Waszyngtona w Gdyni Franciszek Ledke otwiera pierwszy warsztat zajmujący się budową kutrów i łodzi rybackich.
  • 1926 – 7 października Rada Miejska w Gdyni podjęła uchwałę o budowie przemysłu stoczniowego (7 października 1926 uznaje się za oficjalną datę powstania Stoczni Remontowej Nauta).
  • 1938 – Przejęcie zakładu przez Morski Instytut Rybacki i przekształcenie w spółkę Stocznia Rybacka z o.o., która to zatrudniała 120 osób i zajmowała się m.in. remontem okrętów Polskiej Marynarki Wojennej.
  • 1976 – Powrót do starej nazwy Stocznia NAUTA. Wprowadzenie nowoczesnych technologii przy jednoczesnej rozbudowie infrastruktury i zaplecza naukowego.
  • 1996 - 2003 – Wyodrębnienie ze struktury macierzystej Stoczni trzynastu samodzielnych podmiotów gospodarczych, które obecnie są kooperantami przy realizacji przedsięwzięć podejmowanych przez Stocznię.
  • 1999 – komercjalizacja przedsiębiorstwa, przekształcenie Stoczni w spółkę akcyjną Stocznia Remontowa Nauta SA.
  • 2002 – Stocznia Remontowa Nauta została zakwalifikowana przez Radę Ministrów do Grona przedsiębiorstw o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym.
  • 2010 – Objęcie większościowego pakietu większościowego akcji Stoczni przez MARS FIZ, Stocznia Remontowa Nauta stała się częścią grupy MARS Shipyards & Offshore.
  • 2012 – Zakup terenu przy ul. Czechosłowackiej 3, rozbudowa potencjału produkcyjnego.
  • 2013 – Uruchomienie Zakładu Nowych Budów w Gdańsku z ok. 100 pracownikami, powrót do budowy nowych statków, głównie rybackich, na obszarze 10 ha położonych na terenie historycznej Stoczni Gdańskiej.
  • 2014 – Stocznia Remontowa Nauta wchodzi w skład Polskiej Grupy Zbrojeniowej.
  • 27 kwietnia 2017 – w wyniku wypadku remontowany dla norweskiego armatora chemikaliowiec 'Hordafor V' wpadł do wody razem z dokiem.
  • 2019 – likwidacja zakładu w Gdańsku z końcem czerwca 2019[1][2]

Najciekawsze realizacje[edytuj | edytuj kod]

RV Oceanograf - katamaran badawczy Uniwersytetu Gdańskiego
Strażak 14, wyprodukowany w 1977r. w Gdyni – Stocznia Remontowa NAUTA
Budowy
  • Budowa częściowo wyposażonego PSV SIEM Symphony
  • Budowa częściowo wyposażonego trawlera MV Haugagut
  • Budowa częściowo wyposażonego trawlera MV Torbas
  • Budowa częściowo wyposażonego trawlera MV Kvannoy
  • Budowa statku naukowo-badawczego RV Oceanograf
  • Budowa statku pożarniczego "Strażak 14 "
Przebudowy
  • Przebudowa szybkiego promu Stena Superfast
  • Przebudowa promu pasażersko-samochodowego MV Virak
  • Konwersja na statek sejsmiczny MV BOS Atlantic
  • Konversja Ro-Ro na samochodowiec MV Transgard
Remonty
  • Remont promu MF Polonia
  • Montaż skruberów na 6 jednostkach typu Ro-Ro Finnlines
  • Remont zbiornikowca MT Minerva Emily
  • Remont zbiornikowca wahadłowego MT Grena
  • Remont zbiornikowca Sophie Schulte

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze przedsiębiorstwo o nazwie „Nauta” zostało zawiązane w dniu 9 maja 1927 roku jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Majątek firmy na skutek bankructwa został przejęty 31 grudnia 1927 roku przez ówczesną „Stocznię Gdyńską S.A.”. Kolejnym właścicielem firmy stała się w 1928 roku Stocznia Gdańska (zarządzana z obszaru Wolnego Miasta Gdańsk przez międzynarodowe towarzystwo "The International Shipbuilding and Engineering Co., Ltd."), która to w 1936 roku podjęła decyzję o likwidacji zakładu. Miasto Gdynia przy współudziale instytucji państwowych wykupiło większość akcji postawionej w stan likwidacji firmy, uchylając tym samym decyzję o likwidacji zakładu.

Warsztaty Ledkego zostały natomiast przejęte przez Morski Instytut Rybacki, który to przekształcił je w 1938 roku w „Stocznię Rybacką spółkę z o.o.”. Stocznia Rybacka zatrudniała w sektorze budowniczo-remontowym 120 osób i do wybuchu II wojny światowej wybudowała około 30 kutrów rybackich, przeprowadzając również remonty okrętów Marynarki Wojennej.

Podczas okupacji niemieckiej była wykorzystywana jako baza remontowo-warsztatowa niemieckiej Kriegsmarine. Infrastruktura Stoczni uległa zniszczeniu w zakresie 95%.

Po II wojnie światowej „Stocznia Rybacka” i zakład „Remontowej Obsługi Statków” G-A-L-u utworzyły w dniu 2 grudnia 1952 roku przedsiębiorstwo państwowe o nazwie „Gdyńska Stocznia Remontowa”. Nową stocznię wyposażono w dok pływający i pochylnię. W późniejszych latach zakupiono jeszcze dwa doki pływające i zaadaptowano dla celów stoczniowych „Nabrzeże Śląskie” z dodatkową infrastrukturą dźwigową. Stocznia rozpoczęła produkcję małych jednostek rybackich, holowników, pogłębiarki, statków pożarniczych, statków ratowniczych i rzecznych lodołamaczy. Od roku 1976 zakład nosi ponownie nazwę „Nauta”. W latach 90 XX w. Stocznia została poddana restrukturyzacji. Od dnia 1 stycznia 1986 roku zakład posiada status przedsiębiorstwa przemysłu obronnego. Dla potrzeb Marynarki Wojennej i Straży Granicznej przedsiębiorstwo dokonało licznych remontów jednostek pływających również dla WMF SSSR.

W 1976 roku Gdyńska Stocznia Remontowa została odznaczona Orderem Sztandaru Pracy I. klasy[3].

Od 2014 r. Nauta wchodzi w skład Polskiej Grupy Zbrojeniowej SA.

W 2019 biegły rewident odrzucił roczne sprawozdanie finansowe stoczni za rok 2018, kwestionując wiarygodność danych finansowych. Z badania biegłego wynika ponadto, że stocznia nie jest w stanie kontynuować swojej działalności[4]. Strata na działalności stoczni w 2018 wyniosła 51 mln zł[5][6].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Doki pływające[edytuj | edytuj kod]

Obiekt Długość całkowita Długość podporowa Zanurzenie maks. statku Nośność Udźwigowienie
Dok nr 2 120 m 100 m 5,7 m 3500 t 2 x 6,3 t
Dok nr 3 135 m 115 m 6 m 4500 t 2 x 8 t
Dok nr 4 190 m 180 m 7,3 m 12000 t 2 x 12 t
Podnośnik 50 m 50 m 5,5 m 600 t -
Suchy Dok I 240 m 240 m 8 m - 2 x 50 t,1 x 500 t

Nabrzeża[edytuj | edytuj kod]

Numer Długość [m] Udźwigowienie Zasięg [m]
1 122 - -
2 40 - -
3 120 2 x 8 t 32
4 132 2 x 8 t 32
5 57 - -
6 165 11,5 t 26
7 165 11,5 t 26
8 95 3 t 15
8a 50 - -
9 40 - -
9a 50 - -
10 260 20 t i 11,5 t 32 i 26
11 260 20 t i 11,5 t 32 i 26
12 183 20 t i 11,5 t 32 i 26
13 183 20 t i 11,5 t 32 i 26

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • place montażowe z żurawiami 20 t i 11,5 t
  • dźwigi samochodowe 50 t, 40 t i 13 t
  • pneumatyczne przenośniki statków 600 t i 150 t do transportu kadłubów i bloków do 600

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Największym statkiem remontowanym przez Stocznię Remontową Nauta był zbiornikowiec wahadłowy MT Grena o długości 277 m (2013 r.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Oficjalna strona internetowa Stoczni Remontowej Nauta www.nauta.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Tutaj możesz podać linki do stron WWW niebędących źródłem informacji występujących w artykule, ale istotnie go uzupełniających