Stowarzyszenie Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tablica pamiątkowa poświęcona wywózkom polskiej młodzieży na roboty przymusowe do fabryk AEG w czasie II wojny światowej ufundowana przez Stowarzyszenie Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę, Łódź, Plac Zwycięstwa

Stowarzyszenie Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę - powstała w 1989 r. organizacja skupiająca osoby i ofiary niewolniczej pracy z okresu II wojny światowej. Celem organizacji jest dokumentacja prawdy historycznej o losach Polaków poszkodowanych przez III Rzeszę i jej nazistowskie władze, a także pomoc socjalna dla wszystkich poszkodowanych przez Niemcy, oraz domaganie się odszkodowań od tego kraju. Stowarzyszenie podejmuje działania zmierzające do uzyskania możliwego zadośćuczynienia i rekompensaty materialnej dla obywateli polskich poszkodowanych przez III Rzeszę. W 1991 Stowarzyszenie Polaków Poszkodowanych przez III Rzesze tworzyło koalicję Sojusz Lewicy Demokratycznej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym prezesem był prof. Jerzy Ozdowski, członkami prezydium Zarządu Głównego stowarzyszenia dr Hubert Kozłowski (rzecznik) oraz doc. Karol Gawłowski, posłanka Helena Galus. 29 kwietnia 2005 r. odbył się I Ogólnopolski Zjazd Delegatów Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę. Zjazd wyłonił Zarząd Główny: prezesem został wybrany prof. Jerzy Ozdowski, wicemarszałek Sejmu, a w skład władz naczelnych weszli m.in. posłanka Helena Galus, gen. Stanisław Skalski, wiceprzewodniczący OPZZ, Włodzimierz Lubański i przyjął statut oraz powołał inne organy statutowe. Obecnie Prezesem Zarządu Głównego SPP w Warszawie jest Józef Sowa.