Strażnica WOP Zieleniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP
Grunwald/Zieleniec

Strażnica SG w Zieleńcu
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945[a]
Rozformowanie 24 sierpnia 2005 (przekształcenia)
Organizacja
Dyslokacja Zieleniec[1] 43
57-340 Duszniki-Zdrój
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Straż Graniczna
Podległość 51 komenda odcinka
53 batalion WOP
Sudecka Brygada WOP
Sudecki Oddział SG
Strażnica w Zieleńcu
Znak gran. nr 123/16 na Orlicy – granica polsko-czeska (czerwiec 2008)
Dyslojacje 1945 rok

Strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza Grunwald/Zieleniec – nieistniejący obecnie podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę graniczną na granicy polsko-czechosłowackiej.

Strażnica Straży Granicznej w Zieleńcu – nieistniejąca obecnie graniczna jednostka organizacyjna Straży Granicznej realizująca zadania bezpośrednio w ochronie granicy państwowej z Czechosłowacją/Republiką Czeska[b].

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 51 komendy odcinka jako 239 strażnica WOP[1] (Grunwald)[2] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[3].

W marcu 1946 roku wydzielono ze strażnicy placówkę w Podgórzu[4].

W 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic, a strażnica WOP Zieleniec otrzymała nr 248[5]. W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica II kategorii Zieleniec była 12. w 5 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza[5]. W 1956 była nr 14. W 1960 roku, po kolejnej zmianie numeracji, strażnica posiadała numer 15 i zakwalifikowana była do kategorii IV w 5 Sudeckiej Brygadzie WOP[5]. W 1964 roku strażnica WOP nr 14 Zieleniec uzyskała status strażnicy lądowej i zaliczona została do III kategorii[5].

Rozkazem organizacyjnym dowódcy WOP nr 088 z 9 lipca 1964 roku rozformowano strażnicę WOP III kategorii Zieleniec o stanach 48 wojskowych. W jej miejscu sformowano placówkę WOP II kategorii Zieleniec o stanie 6 wojskowych.

Straż Graniczna:
15 maja 1991 roku po rozwiązaniu Wojsk Ochrony Pogranicza, 16 maja 1991 roku strażnica w Zieleńcu weszła w podporządkowanie Sudeckiego Oddziału Straży Granicznej[6] i przyjęła nazwę Strażnica Straży Granicznej w Zieleńcu.

W ramach III etapu realizacji programu dostosowania Straży Granicznej do standardów Schengen, w 2003 roku nastąpiło zniesie strażnicy SG w Lasówce, a ochraniany odcinek przejęła Strażnica SG w Zieleńcu[7].

Jako Strażnica Straży Granicznej w Zieleńcu funkcjonowała do 23 sierpnia 2005 roku, a od 24 sierpnia 2005 roku jako Placówka Straży Granicznej w Dusznikach-Zdroju (PSG w Dusznikach-Zdroju)[c].

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

Wydarzenia:

Straż Graniczna:

  • 1997 – 2 lipca, na odcinku strażnicy zostało uruchomione przejście graniczne na szlaku turystycznym Zieleniec-Masarykova chata, w którym odprawę graniczną i celną osób towarów i środków transportu realizowali funkcjonariusze strażnicy.

Strażnice sąsiednie:

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • st. sierż Józef Ślęzak (?–1951)
  • ppor. Jan Stefaniak (?–1952)
  • Stanisław Solarz (1952–?)
  • Józef Kuna (15.08.1961–31.09.1962)[10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1991 roku strażnica Straży Granicznej.
  2. Od 1 stycznia 1993 roku z Republiką Czeską.
  3. W miejsce dotychczas funkcjonujących strażnic oraz granicznych placówek kontrolnych utworzono placówki Straży Granicznej. Funkcjonariusze i pracownicy pełniący służbę i zatrudnieni w strażnicach oraz granicznych placówkach kontrolnych Straży Granicznej stali się odpowiednio funkcjonariuszami i pracownikami placówek Straży Granicznej (Dz.U. z 2005 r. nr 90, poz. 757).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ziemianek 2003 ↓, s. 31.
  2. ASGran., sygn. 217/143 ↓.
  3. Dominiczak 1985 ↓, s. 46.
  4. Ziemianek 2003 ↓, s. 38.
  5. a b c d Wykazy dyslokacyjne WOP ↓.
  6. Łach 2013 ↓, s. 294.
  7. muzeumsg ↓.
  8. WIG – mapa Polski 1:500 000 z 1947 ↓.
  9. Sprawy organizacyjno-dyslokacyjne granicy 1957 ↓, s. 183-199.
  10. Józef Kuna (pol.). W: Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [on-line]. katalog.bip.ipn.gov.pl, 2019. [dostęp 2020-01-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]