Strajk (film 1924)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy radzieckiego filmu z 1924 roku. Zobacz też: inne znaczenia nazwy Strajk.
Strajk
Стачка
Gatunek dramat
Rok produkcji 1924
Data premiery 28 kwietnia 1925
Kraj produkcji ZSRR
Czas trwania 82 min
Reżyseria Siergiej Eisenstein
Grigorij Aleksandrow
Scenariusz Siergiej Eisenstein,
Grigorij Aleksandrow,
Ilja Krawczunkowski
Główne role Grigorij Aleksandrow,
Maksim Sztrauch,
Aleksandr Antonow
Zdjęcia Eduard Tisse,
Wasilij Chwatow
Scenografia Wasilij Rachals
Wytwórnia Proletkult, Goskino
Strona internetowa

Strajk (ros. Стачка, Staczka, inne nazwy: Czarcie gniazdo, ros. Чёртово гнездо, Cziortowo gniezdo, Historia strajku, ros. История стачки, Istorija staczki) – niemy film radziecki w reżyserii Siergieja Eisensteina z 1924 roku. Jest pierwszą częścią epopei filmowej (następne części to Pancernik Potiomkin i Październik: 10 dni, które wstrząsnęły światem).

Historia filmu[edytuj | edytuj kod]

Strajk jest pierwszym filmem Siergieja Eisensteina, który reżyser tworzył z zespołem filmowym Proletkultu. Według słów twórcy jest filmem proletariackim, zainspirowanym dialektyką marksistowską. Do nakręcenia filmu Eisenstein wykorzystał doświadczenia, zdobyte podczas współpracy z Lwem Kuleszowem, polegające na tworzeniu dzieła z zastosowaniem oddziałujących na siebie kadrów, co wyzwalało kreatywność twórcy podczas montażu filmu. Strajk bazuje na bardzo krótkich ujęciach, stanowiących wobec siebie kontrast. Stwarza on wrażenie konfliktu zarówno estetycznego, jak i znaczeniowego.

W filmie brak głównego bohatera. Najważniejsze w strajku są sceny masowe, co nie odbiegało od zmian, jakie dokonały się w trzeciej dekadzie XX wieku w radzieckim teatrze awangardowym (w założeniu tej reformy jednostka była oznaką przemijającej sztuki burżuazyjnej). Ten sposób Eisenstein wykorzystywał także w późniejszych swoich pracach: Pancerniku Potiomkinie i Październiku.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

W jednej z dużych fabryk rosyjskich wre. Robotnik zostaje niesłusznie oskarżony o kradzież narzędzi. Popełnia samobójstwo. Wywołuje to otwarty bunt pozostałych pracowników, których niezadowolenie z ciężkich warunków pracy i złego administrowania narastało już od dawna. W dzielnicy robotniczej przeprowadzana jest agitacja, mająca na celu zorganizowanie strajku.

Podczas trwania strajku mieszkańcy dzielnicy nic nie robią. Pokazany jest zwykły dzień rodziny robotniczej. Tymczasem właściciele fabryki nie mają zamiaru spełniać postulatów strajkujących. Petycją z żądaniami o zmniejszenia wymiaru godzin pracy i podniesienia płacy, która została doręczona przez delegację robotników, właściciel wyciera ze stołu rozlane wino. W odpowiedzi strajkujący organizują sabotaż. Podpalają sklep z alkoholem.

Przywołać strajkujących do porządku ma za zadanie oddział kozaków i policji. Strajk zostaje stłumiony.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Twórcy filmu[edytuj | edytuj kod]

  • Siergiej Eisenstein – reżyser, scenarzysta
  • Grigorij Aleksandrow – scenarzysta
  • Ilja Krawczunowski (Илья Кравчуновский) – scenarzysta
  • Eduard Tisse – zdjęcia
  • Wasilij Chwatow (Василий Хватов) – zdjęcia
  • Wasilij Rachals Василий Рахальс – scenografia

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]