Stronie (powiat wadowicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Stronie w innych znaczeniach tej nazwy.
Stronie
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat wadowicki
Gmina Stryszów
Wysokość 420–460 m n.p.m.
Liczba ludności 1200
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 34-135[1]
Tablice rejestracyjne KWA
SIMC 0070992
Położenie na mapie gminy Stryszów
Mapa lokalizacyjna gminy Stryszów
Stronie
Stronie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stronie
Stronie
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Stronie
Stronie
Położenie na mapie powiatu wadowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wadowickiego
Stronie
Stronie
Ziemia49°49′53,54″N 19°40′28,99″E/49,831539 19,674719
Stronie - stacja kolejowa, fotografia A. Szuberta z ok.1897 r.

Stroniewieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Stryszów. Wieś leży na Pogórzu Wielickim, na północ od Chełmu, przy szosie Klecza – Brody i linii kolejowej KrakówZakopane.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Stronye wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis.[2]

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Stronie[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0071000 Jagnięd część wsi
0071023 Kąty przysiółek
0071017 Przygon część wsi
0071030 Ubocz przysiółek
0071046 Za Górą przysiółek


Historia[edytuj | edytuj kod]

Założona przez książąt oświęcimskich w XIV wieku. Jako wieś książęca należała do zamku w Barwałdzie Górnym, później do starostwa barwałdzkiego jako wieś królewska. Jako właściciela Długosz podaje w 1470 roku Jana Strońskiego herbu Janina.[5]

W 1646 r. wyłączona ze starostwa barwałdzkiego i jako część "dzierżawy zakrzowskiej" włączona do starostwa lanckorońskiego. Po 1777 r. własność księżnej Franciszki Kurlandzkiej i jej potomków Carignanów i Montleartów. Na początku XX w. istnieje w Stroniu tylko drobna własność chłopska.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bielskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zabytkowa, murowana kaplica o sklepieniu kolebkowym, cebulastej kopule, zakończona ośmioboczną latarnią z kopułką. Wewnątrz posąg Chrystusa upadającego pod krzyżem. Pochodzi z końca XVIII wieku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, str.290.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, str.301.