Strużki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strużki
Figura Matki Bożej Wniebowziętej z XVIII w.
Figura Matki Bożej Wniebowziętej z XVIII w.
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Osiek
Sołectwo Strużki
Wysokość 184 m n.p.m.
Liczba ludności (2009) 97[a][1]
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 28-221[2]
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0802248
Położenie na mapie gminy Osiek
Mapa lokalizacyjna gminy Osiek
Strużki
Strużki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Strużki
Strużki
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Strużki
Strużki
Położenie na mapie powiatu staszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu staszowskiego
Strużki
Strużki
Ziemia50°28′35″N 21°21′36″E/50,476389 21,360000
Pomnik ku czci pomordowanych podczas pacyfikacji wsi Strużki w 1943 roku

Strużkiwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Osiek[3].

Do 1954 roku Strużki były siedzibą (urzędem) gminy Tursko Wielkie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Strużki leżą przy nr 79. Poza tym przez wieś biegnie droga powiatowa nr 42345 (0816T – Strużki – Tursko WielkieSzwagrów – Podwale) oraz dwie drogi gminne nr 4233008 (002657T – Tursko Wielkie – Strużki); 4233011 (002660T – Ossala – Strużki)[4], w tym też inne drogi gminne niezewidencjonowane.

Obecne Strużki mają tylko jedną integralną część wsi (z nr SIMC: 0993231 – Gajówka, w przeszłości była tu też leśniczówka Cegielnia zlokalizowana bliżej obecnej drogi Strużki – Ossala, stanowiąc integralną część obecnej miejscowości). Jest on siedzibą Leśnictwa Strużki, podległego Nadleśnictwu Staszów.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Strużki[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0993231 Gajówka część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś znana już około XVI wieku[7]. Wieś wymieniana w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich pod koniec XIX wieku.

 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego..., t. XI[8].
STRUŻKI, wieś włościańska, powiat sandomierski, gmina Tursko, parafia Niekrasów, odległość od Sandomierza 35 wiorst, ma 11 domów, 84 mieszkańców, 96 mórg (ziemi) włościańskiej, i 2 (morgi ziemi) dworskiej. We wsi urząd gminy (Tursko).

Na podstawie ww. informacji z 1887 roku – Strużki to wieś włościańska w ówczesnym powiecie sandomierskim, w ówczesnej gminie Tursko i parafii Niekrasów. Leży w odległości 35 wiorst od Sandomierza. Ma 11 domów, 84 mieszkańców, 2 morgi ziemi dworskiej i 96 mórg ziemi włościańskiej. We wsi umiejscowiono urząd gminy Tursko Wielkie[8][9].

W 1886 roku ówczesna parafia Niekrasów należała do ówczesnego dekanatu sandomierskiego (ale dawniej jeszcze do dekanatu staszowskiego) i liczyła wówczas 2 230 dusz[10].

Przed II wojną światową jedna z większych w okolicy. Podczas okupacji niemieckiej, dnia 3 czerwca 1943 w wyniku działań odwetowych, hitlerowcy wraz z niemieckimi kolonistami z pobliskich wiosek wymordowali większość mieszkańców (ogółem ok. 96 osób[11], w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 10 lat[11]), a także spalili zabudowania. Z pacyfikacji ocalało tylko parę domów (w tym murowany budynek urzędu gminy) i kilkanaście osób.

Przed II wojną światową i w latach 1954–1973 wieś była siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej.

Do lat 90. XX wieku istniał tu samodzielny Urząd Poczty Polskiej, z własnym kodem pocztowym 28-222 Strużki.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Współczesna struktura demograficzna wioski Strużki na podstawie danych z lat 1995-2009 według roczników GUS, z prezentacją danych z 2002 roku[1]:

Tabela 1.1 Poziom populacji wioski w przedziałach wiekowych
WYSZCZEGÓLNIENIE J.
m.
POPULACJA MIESZKAŃCÓW
(w przedziałach wiekowych w 2002 roku)
OGÓŁEM 0-9 10-19 20-29 30-39 40-49 50-59 60-69 70-79 80+
I. OGÓŁEM os. 67 9 5 12 8 14 6 5 4 4
odsetek % 100 13,5 7,5 17,8 11,9 20,8 9 7,5 6 6
1. WEDŁUG PŁCI
A. Mężczyzn os. 34 3 4 6 6 7 3 1 3 1
odsetek % 50,7 4,5 6 8,9 8,9 10,4 4,5 1,5 4,5 1,5
B. Kobiet os. 33 6 1 6 2 7 3 4 1 3
odsetek % 49,3 9 1,5 8,9 3 10,4 4,5 6 1,5 4,5


Rysunek 1.1 Piramida populacji – struktura płci i wieku wioski
Tabela 1.2 Poziom populacji wioski w grupach wiekowych
WYSZCZEGÓLNIENIE J.
m.
POPULACJA MIESZKAŃCÓW
(w grupach wiekowych w 2002 roku)
OGÓŁEM Mężczyzn Kobiet
I. OGÓŁEM os. 67 34 33
odsetek % 100 50,7 49,3
1. W WIEKU
A. Przedprodukcyjnym os. 14 7 7
odsetek % 20,9 10,4 10,5
B. Produkcyjnym os. 40 22 18
odsetek % 59,7 32,8 26,9
a. mobilnym os. 26 14 12
odsetek % 38,8 20,9 17,9
b. niemobilnym os. 14 8 6
odsetek % 20,9 11,9 9
C. Poprodukcyjnym os. 13 5 8
odsetek % 19,4 7,5 11,9

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. ubiegłego wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Strużek zawarty w tabeli 1[12].

Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada TURSKO WIELKIE
  1. Strużki
  1. Gajówka
  1. Karczmówka – pole
  2. Pod Stawkami – las

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Miejscowość statystyczna jest to zespół przyległy do siebie miejscowości, który przyjmuje nazwę miejscowości wiodącej. Do miejscowości statystycznej Strużki należą: Strużki, Gajówka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS, 2011. [dostęp 10 marca 2011].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  3. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-5].
  4. Dz. Urz. Woj. Świętokrzyskiego Nr 202 poz. 1855, s. 20, 10744.
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  6. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  7. Ryński: W gminie. (...) Strużki. W: Piotr Barański: Miasto i Gmina Osiek. Wyd. I. Krosno: Oficyna Wydawnicza „APLA”, 1999, s. 56, 75-77. ISBN 83-88065-14-9.
  8. a b Bronisław Chlebowski (red. naczelny), Władysław Walewski (red.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Według planu Filipa Sulimierskiego i z pomocą zgromadzonych przez niego materyałów. T. XI. Warszawa: Nakładem Władysława Walewskiego. Druk „WIEKU” Nowy-Świat Nr. 61, 1890, s. 424.
  9. Filip Sulimierski (red. naczelny), Bronisław Chlebowski (red.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Nakładem Władysława Walewskiego do końca tomu X. Od tomu XI, z zasiłku Kasy pomocy dla osób pracujących na polu naukowem imienia D-ra Mianowskiego. T. XII. Warszawa: Druk „WIEKU” Nowy-Świat Nr. 61, 1892, s. 656-657.
  10. Filip Sulimierski (red. naczelny), Bronisław Chlebowski (red.), Władysław Walewski (red.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Nakładem Władysława Walewskiego. T. VII. Warszawa: Druk „WIEKU” Nowy-Świat Nr. 61, 1886, s. 78.
  11. a b Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939–1945. Warszawa: Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1981, s. 399-400.
  12. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 64, 77-96.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  1. Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.