Struga Toruńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Struga Toruńska
Ilustracja
Struga Toruńska w dzielnicy Mokre
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Rzeka
Długość 51,5 km
Powierzchnia zlewni 371 km²
Źródło
Miejsce Jezioro Wieldządz
Wysokość 100 m n.p.m.
Ujście
Recypient Wisła
Miejsce Toruń
brak współrzędnych
Struga Toruńska przepływająca przez dawny Młyn Górny zamku krzyżackiego, obecnie Hotel 1231 Toruń

Struga Toruńskarzeka w województwie kujawsko-pomorskim, jest prawostronnym dopływem Wisły.

Długość[edytuj | edytuj kod]

Długość rzeki wynosi 51,5 km. Bierze ona swój początek z jeziora Wieldządz, na wysokości 100 m n.p.m. na Pojezierzu Chełmińskim, a jej średni spadek wynosi 1,26 stopnia[1][2][3][4].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Błędnie nazywana Postolsk (w języku niemieckim Bostoltz), Postolec (ciek wodny zasilający Mokre Przedmieście). Współcześnie zwana Bacha. Struga zasila wodami jeziora: Płużnickie, Wieczno i Mlewieckie. Nad strugą zostało ulokowanych wiele miejscowości: Płużnica, Zajączkowo, Węgorzyn, Kiełbasin, Gostkowo, Lipniczki i Grębocin. Z Wisłą łączy się w Toruniu.

Bieg[edytuj | edytuj kod]

Bieg strugi, w okresie kilku ostatnich wieków, uległ daleko idącym zmianom wskutek gospodarczej działalności człowieka. Struga ta do XIII w. uchodziła wyłącznie do rzeki Drwęcy, potem Krzyżacy dokonali rozdziału wód Strugi Toruńskiej, część kierując wykonanym przez siebie sztucznym kanałem do Torunia. Doprowadzona w ten sposób woda do miasta zasilała fosy zamkowe, umożliwiała pracę młynom miejskim i browarom. Druga część wód Strugi Toruńskiej płynęła swym pierwotnym korytem przez Bielawy, uchodząc pod Lubiczem do Drwęcy. Ta część obecnie znana jest pod nazwą Struga Lubicka. Tak więc w chwili obecnej w miejscowości Grębocin następuje rozdział wód na Strugę Lubicką uchodzącą do Drwęcy i na Strugę Toruńską, uchodzącą do Wisły, a biegnącą przez osiedle Mokre, wpada do stawu zwanego Kaszownikiem lub Dolnym Kaszownikiem (do końca lat 60. XX w. zasilała, obecnie zasypany pobliski staw Kaszownik, tzw. Górny), a dalej płynie krytymi kanałami pod śródmieściem i Starym Miastem.

Ujście[edytuj | edytuj kod]

Rzeka uchodzi do Wisły dwiema odnogami. Pierwsza odnoga pod ul. Uniwersytecką biegnie do pozostałości kościoła podominikańskiego, dalej pod średniowiecznym Mostem Paulińskim, ulicą Strumykową w kierunku przedzamcza zamku krzyżackiego. Druga odnoga płynąc przez tereny Muzeum Etnograficznego, ma koryto w osi ulicy Czerwona Droga (nazwa ze względu na czerwone łożysko rzeki) dawne ogródki jordanowskie, a następnie wychodzi na powierzchnię za Placem Rapackiego w tzw. Dolinie Marzeń.

W 2007 roku nastąpiło odsłonięcie fragmentu koryta Strugi na ul. Przedzamcze przy zbiegu z ul. Szeroką. Struga jest także widoczna przez okno w podłodze w budynku przy ul. Most Pauliński 2, w którym obecnie znajduje się lokal gastronomiczny.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Struga Toruńska, znana również pod nazwami Bacha i Baszka (pol.). torun.naszemiasto.pl. [dostęp 2012-07-09].
  2. Nasza Baszka, czyli Struga Toruńska (pol.). [dostęp 2011-12-03].
  3. Rzeka, czy kanał? (pol.). otoruniu.net.
  4. Staw Kaszownik, zamulony i brudny, będzie wkrótce rekultywowany (pol.). nowosci.com.pl. [dostęp 2014-11-26].