Studnia w Małej Świstówce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Studnia w Małej Świstówce
Ilustracja
Mała Świstówka
Państwo  Polska
Położenie Tatry Zachodnie
Dolina Miętusia
Długość 12 m
Głębokość 10 m
Deniwelacja 10 m
Wysokość otworów 1421 m n.p.m.
Wysokość otworów
nad dnem doliny
220 m
Ekspozycja otworów ku górze
Data odkrycia znana od dawna
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Studnia w Małej Świstówce
Studnia w Małej Świstówce
Ziemia49°14′38″N 19°53′44″E/49,243939 19,895653

Studnia w Małej Świstówce – jaskinia w Dolinie Miętusiej w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej znajduje się w południowym zboczu Małej Świstówki, na wysokości 1421 m n.p.m. Długość jaskini wynosi 12 metrów, a jej deniwelacja 10 metrów[1].

Opis jaskini[edytuj | edytuj kod]

Jaskinie tworzy prawie pionowa 8-metrowa studnia zaczynająca się w niewielkim otworze. Jej dno stanowi zawalisko, w którym znajdują się wejścia do dwóch krótkich, szczelinowych korytarzyków[2].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

W jaskini brak jest nacieków. Na ścianach rosną mchy, glony, wątrobowce i porosty[2].

Historia odkryć[edytuj | edytuj kod]

Jaskinia była prawdopodobnie znana od dawna. Pierwszy jej plan i opis sporządzili w sierpniu 1977 roku A. Czerny i I. Luty[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jaskinie Tatr, 23 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-23].
  2. a b c Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-06-13].