Sycyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°39′25.8″N 16°37′58.5″E
- błąd 4 m
WD 52°44'N, 16°35'E, 52°39'54.86"N, 16°37'25.90"E
- błąd 20361 m
Odległość 1654 m
Sycyn
wieś
Ilustracja
Centrum wsi
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat obornicki
Gmina Oborniki
Sołectwo Sycyn
Liczba ludności (2006) 151[1]
Strefa numeracyjna 61
Kod pocztowy 64-606
Tablice rejestracyjne POB
SIMC 0591751
Położenie na mapie gminy Oborniki
Mapa konturowa gminy Oborniki, po lewej znajduje się punkt z opisem „Sycyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Sycyn”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Sycyn”
Położenie na mapie powiatu obornickiego
Mapa konturowa powiatu obornickiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Sycyn”
Ziemia52°39′25,8″N 16°37′58,5″E/52,657167 16,632917

Sycyn – mała wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Oborniki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Sycyn pochodzić ma od słowa, które dawno wyszło z użycia: syt, czyli suche miejsce otoczone bagnem albo wodą. Istotnie, wieś leży nad niewielkim jeziorem.

Wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Najdawniejszą datą, na którą powołują się historycy, jest dla niej rok 1278, z którego pochodzi zapisek: „siedzi komes Dzierżykraj na Sycynie”. Pewniejszą wzmianką źródłową jest dokument z roku 1398, z którego wynika, że wieś należała wtedy do parafii św. Marcina w Szamotułach.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

W wieku XV i XVI w Sycynie mieli swoje dobra Nałęcze i Danaborscy herbu Pałuki, a także Mikołaj Łącki. Była tu m.in. karczma. Z przeprowadzonej w 1756 roku lustracji (Sycyn wchodził wtedy w skład domeny stobnickiej Wirydiany z Bnińskich Raczyńskiej) wynika, że był tu folwark ze starym drewnianym dworem, oborą, owczarnią, chlewami i dwoma stodołami. We wsi było 14 domów. W 1793 roku Sycyn przejął generał Filip Raczyński. Wieś miała wtedy 25 domów i 171 mieszkańców, a folwark – 8 domów i 157 mieszkańców, zdecydowanie przeważali w nich Polacy.

Droga prowadząca do Kobylnik w gminie Obrzycko nazywana jest Drogą Kosynierską – stąd wyruszyli i pomaszerowali do walki powstańcy kościuszkowscy. Wieś szczyciła się także powstańcami wielkopolskimi – tu dożyli sędziwych lat Franciszek Kęsy i Jan Waliński, obaj odnieśli rany w czasie walk na froncie. W okresie międzywojennym dobra należały do dworu w Niemieczkowie.

Czasy najnowsze[edytuj | edytuj kod]

Sycyn jest małą wsią. Mieszka tu około 150 osób[1]. Kilkanaście gospodarstw rolnych zajmuje obszar około 250 ha. W największych z nich chowa się kilkaset sztuk świń oraz prowadzi hodowlę bydła. W latach 1998–2006 we wsi istniało prywatne schronisko dla zwierząt, prowadzone przez miłośniczkę zwierząt, Wandę Jerzyk. Wskutek sprzeciwów sąsiadów, po procesach sądowych w latach 2002–2006 nakazano likwidację schroniska. Zwierzęta przeniesiono do nowo zbudowanego schroniska w Przyborówku k. Szamotuł.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest 2 km od Warty, a około 0,5 km od lasu. W sezonie jest tu obfitość grzybów, można też łowić ryby i polować na zwierzynę. Osobliwością natury we wsi jest rosnąca przy Drodze Kosynierskiej tzw. krzywa sosna – pomnik przyrody.

Usługi[edytuj | edytuj kod]

Na początku wsi stoi niewielki budynek szkoły podstawowej, wybudowany ponad 100 lat temu. Placówka jest trzyklasowa, ma niespełna 60 uczniów i niedawno otwarty oddział przedszkolny. Znajduje się tu także punkt biblioteczny. Szkoła obsługuje kilka miejscowości z rejonu Popówka.

We wsi wynająć można konie do ujeżdżania. Istnieje małe schronisko dla psów, sklep wielobranżowy. Działa kilka niedużych firm prywatnych, z branży grzewczej, murarskiej i dekarskiej.

Aktywność społeczna[edytuj | edytuj kod]

W Sycynie działalność prowadzi Kółko Rolnicze.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b WWW gminy Oborniki – Statystyki. [dostęp 28 kwietnia 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]