Sylvia Eder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sylvia Eder
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1965
Leogang, Austria
Klub SC Leogang
Wzrost 172 cm
Pierwsze punkty w PŚ 8.02 1981, Zwiesel
(15. miejsce – kombinacja)
Pierwsze podium w PŚ 18.01 1982, Bad Gastein (3. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
srebro Bormio 1985 Kombinacja
srebro Crans-Montana 1987 Kombinacja
srebro Morioka 1993 Supergigant
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Auron 1982 Kombinacja
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1987/1988
Zakończenie kariery: 1995 r.

Sylvia Eder (ur. 24 sierpnia 1965 w Leogang) – austriacka narciarka alpejska, trzykrotna medalistka mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz na arenie międzynarodowej pojawiła się w 1982 roku, startując podczas mistrzostw świata juniorów w Auron. Zdobyła tam srebrny medal w kombinacji, zajmując ponadto czwarte miejsce w zjeździe, siódme w slalomie i ósme w gigancie.

Pierwsze punkty w zawodach Pucharu Świata wywalczyła 8 lutego 1981 roku w Zwiesel, gdzie zajęła 15. miejsce w kombinacji. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanęła 18 stycznia 1982 roku w Bad Gastein, kończąc rywalizację w zjeździe na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Holly Flanders z USA i Austriaczka Lea Sölkner. W kolejnych startach jeszcze dziesięciokrotnie stawała na podium zawodów PŚ, odnosząc przy tym dwa zwycięstwa: 19 stycznia 1982 roku w Bad Gastein i była najlepsza w zjeździe, a 3 grudnia 1994 roku w Vail triumfowała w supergigancie. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1992/1993, kiedy zajęła 16. miejsce w klasyfikacji generalnej. Ponadto w sezonie 1987/1988 była druga w klasyfikacji supergiganta.

W 1985 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Bormio zdobyła srebrny medal w kombinacji. Rozdzieliła tam Erikę Hess ze Szwajcarii i Tamarę McKinney z USA. Wynik ten powtórzyła podczas rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Crans-Montana, ponownie plasując się między Hess i McKinney. Ponadto zajęła drugie miejsce w supergigancie na mistrzostwach świata w Morioce w 1993 roku, rozdzielając Niemkę Katję Seizinger i Astrid Lødemel z Norwegii. W 1984 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, zajmując 13. miejsce w zjeździe i 34. miejsce w gigancie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Calgary zajęła 12. miejsce w kombinacji i 25. miejsce w supergigancie. Najlepszy wynik olimpijski osiągnęła podczas igrzysk olimpijskich w Albertville w 1992 roku, gdzie była dziewiąta w gigancie. Brała też udział w igrzyskach w Lillehammer w 1994 roku, zajmując 14. miejsce w gigancie i 15. miejsce w supergigancie.

W 1995 roku zakończyła karierę.

Jej młodsza siostra, Elfi, również była narciarką alpejską.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
34. 13 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Gigant 2:20,98 +8,05 Stany Zjednoczone Debbie Armstrong
13. 16 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Zjazd 1:13,36 +1,61 Szwajcaria Michela Figini
12. 21 lutego 1988 Kanada Calgary Kombinacja 29,25 pkt +63,61 pkt Austria Anita Wachter
25. 22 lutego 1988 Kanada Calgary Supergigant 1:19,03 +3,36 Austria Sigrid Wolf
9. 19 lutego 1992 Francja Albertville Gigant 2:12,74 +2,31 Szwecja Pernilla Wiberg
15. 15 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Supergigant 1:22,15 +1,36 Stany Zjednoczone Diann Roffe
14. 24 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gigant 2:30,97 +5,51 Włochy Deborah Compagnoni

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
11. 3 lutego 1985 Włochy Bormio Zjazd 1:26,96 +2,33 Szwajcaria Michela Figini
2.FIS silver medal.png 4 lutego 1985 Włochy Bormio Kombinacja 18,72 pkt +15,70 pkt Szwajcaria Erika Hess
12. 9 lutego 1985 Włochy Bormio Slalom 1:29,58 +2,78 Francja Perrine Pelen
2.FIS silver medal.png 30 stycznia 1987 Szwajcaria Crans-Montana Kombinacja 15,32 pkt +3,34 pkt Szwajcaria Erika Hess
6. 1 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Zjazd 1:43,80 +1,51 Szwajcaria Maria Walliser
5. 3 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Supergigant 1:19,17 +1,48 Szwajcaria Maria Walliser
7. 29 stycznia 1991 Austria Saalbach Supergigant 1:08,72 +0,69 Austria Ulrike Maier
15. 2 lutego 1991 Austria Saalbach Gigant 2:07,45 +2,55 Szwecja Pernilla Wiberg
2. 10 lutego 1993 Japonia Morioka Gigant 2:17,59 +2,84 Francja Carole Merle
2.FIS silver medal.png 14 lutego 1993 Japonia Morioka Supergigant 1:33,52 +0,16 Niemcy Katja Seizinger

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
4. 4 marca 1982 Francja Auron Zjazd 1:40,53 +0,68 Francja Catherine Quittet
8. 5 marca 1982 Francja Auron Gigant 2:35,82 +4,04 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Michaela Gerg
7. 6 marca 1982 Francja Auron Slalom 1:18,95 +1,19 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Andreja Leskovšek
2.FIS silver medal.png 7 marca 1982 Francja Auron Kombinacja ? ? Włochy Paola Magoni

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Austria Bad Gastein18 stycznia 1982 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Austria Bad Gastein19 stycznia 1982 (zjazd) – 1. miejsce
  3. Austria Schruns21 stycznia 1983 (kombinacja) – 2. miejsce
  4. Francja Megève28 stycznia 1984 (zjazd) – 3. miejsce
  5. Kanada Mont-Sainte-Anne3 marca 1984 (zjazd) – 3. miejsce
  6. Włochy Sestriere28 listopada 1987 (supergigant) – 3. miejsce
  7. Szwajcaria Leukerbad12 grudnia 1987 (supergigant) – 2. miejsce
  8. Kanada Lake Louise10 marca 1991 (gigant) – 3. miejsce
  9. Kanada Panorama15 marca 1992 (supergigant) – 3. miejsce
  10. Włochy Cortina d'Ampezzo16 stycznia 1993 (supergigant) – 3. miejsce
  11. Stany Zjednoczone Vail3 grudnia 1994 (supergigant) – 1. miejsce

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]