Symbatios (Konstantyn)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Symbatios zwany Konstantynem (gr. Συμβάτιος, Sabbatios (Σαββάτιος), Sambates (Σαμβάτης), ur. ok. 800, zm. po 820) – bizantyński współcesarz w okresie 25 grudnia 814 do 25 grudnia 820 u boku swego ojca Leona V Armeńczyka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był najstarszym synem Leona V Armeńczyka i jego żony Teodosji. Wyniesiony na współcesarza Konstantyna w Boże Narodzenie. Wiosną 815 był przedstawicielem ojca na synodzie w Konstantynopolu, na którym potępiono kult obrazów i postanowienia II Soboru Nicejskiego. W dniu Bożego Narodzenia 820 kiedy został obalony i zamordowany jego ojciec zesłano go na Wyspy Książęce. Wraz z nim zesłano jego matkę i trzech braci. Został poddany kastracji oraz zmuszony do wstąpienia w stan zakonny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Konstantinos (Symbatios) [w:] Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit: I. Abteilung (641–867), t. 2, Berlin-New York 2000, s. 560–561.