Symeon Kulhawiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Symeon Kulhawiec (ur. 2 lutego 1882 w Łomazach, zm. 21 lutego 1938 na poligonie Butowo k. Moskwy) – kapłan i święty męczennik prawosławny.

Urodził się w rodzinie chłopskiej, jako trzylatek stracił ojca. Ukończył szkołę psalmistów i pracował w tym charakterze w jednej z parafii prawosławnych w Białej Podlaskiej. W 1915 uciekł do Rosji, w latach 1917-1922 był milicjantem w Moskwie. Ożenił się wówczas z chłopką Marią Gustarewą.

Od 1922 ponownie pracował jako psalmista w cerkwi w Dulowie (obwód twerski), a następnie w Orudiewie. W 1930 otrzymał święcenia kapłańskie i objął placówkę duszpasterską w Jakoci (obwód moskiewski).

18 stycznia 1938 został aresztowany i oskarżony o prowadzenie propagandy antyradzieckiej, po czym 11 lutego skazany na śmierć przez rozstrzelanie. Dziesięć dni później padł ofiarą masowej egzekucji na poligonie Butowo i pochowany w masowym grobie. 30 czerwca 1989 został formalnie zrehabilitowany.

W sierpniu 2000 Rosyjski Kościół Prawosławny ogłosił go świętym męczennikiem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Charkiewicz, Męczennicy XX wieku. Martyrologia Prawosławia w Polsce w biografiach świętych, Warszawa: Warszawska Metropolia Prawosławna, 2008, ISBN 978-83-60311-11-0, OCLC 750119647.