Synagoga w Nancy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Synagoga w Nancy
Ilustracja
Państwo  Francja
Budulec murowana
Data budowy 1788
Położenie na mapie Nancy
Mapa lokalizacyjna Nancy
Synagoga w Nancy
Synagoga w Nancy
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Synagoga w Nancy
Synagoga w Nancy
Ziemia48°41′15,5″N 6°10′44,0″E/48,687639 6,178889

Synagoga w Nancy – czynna synagoga położona w Nancy przy Bulwarze Joffre. W jej sąsiedztwie swoją siedzibę ma Żydowskie Stowarzyszenie Kulturalne.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gmina żydowska w Nancy istniała na pewno pod koniec XV wieku, kiedy w mieście mieszkało 12 rodzin żydowskich. W dalszych stuleciach z powodu nietolerancyjnej polityki władz miasta grupa ta zmnieszyła się do kilku rodzin, zaś w 1721 książę Lotaryngii wydał zezwolenie stałego pobytu w mieście jedynie dla 4 rodzin żydowskich. Synagoga jest drugą co do wieku zachowaną świątynią żydowską we Francji, po zaprojektowanej przez tego samego autora - Augustina Charlesa Piroux - synagodze w Lunéville. Pierwotnie była położona na podmokłych terenach poza miastem, w jego centrum znalazła się w miarę rozwoju urbanistycznego Nancy.

W latach 1841 i 1861 synagoga była rozbudowywana z racji rozwoju gminy żydowskiej w Nancy, natomiast jej obecną elewację wykonał w 1935 Alfred Thomas. Od 1984 budynek posiada status zabytku. Synagoga jest czynna; w mieście żyje ok. 350 rodzin żydowskich. Dzięki postawie miejscowej policji w czasie hitlerowskiej obławy w Nancy udało się uratować większość Żydów mieszkających w mieście przed II wojną światową.

W 2007 synagoga została otoczona trzymetrowym parkanem w celu uchronienia jej od aktów wandalizmu.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Wzniesiona w stylu neobizantyjskim synagoga posiada troje półkolistych drzwi bez portali oraz położoną w centralnym punkcie fasady rozetę otoczoną przez napis w j. francuskim "Będziesz kochał bliźniego jak siebie samego". Poniżej rozety znajdują się trzy półkoliste okna, podobne dwa zostały rozmieszczone na krańcach fasady. Elewację budynku zdobią ponadto płaskorzeźby z motywami geometrycznymi. Całość wieńczą wyrzeźbione tablice z dziesięcioma przykazaniami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]