System telekomunikacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

System telekomunikacyjny, system łączności – sprzęt, metody, procedury oraz (jeśli to niezbędne) personel zorganizowane w celu realizowania przekazu informacji[1].

System telekomunikacyjny zapewnia komunikację pomiędzy jego użytkownikami i może obejmować systemy teletransmisyjne, systemy komutacyjne i systemy użytkowników. System telekomunikacyjny może także realizować funkcje przechowywania i przetwarzania w celu wspomagania przekazu informacji[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b AAP-6 Słownik terminów i definicji NATO. Biuro Standaryzacji NATO. s. 115. [dostęp 2020-11-29].