Szábolcs Esztényi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szábolcs Esztényi (ur. 20 grudnia 1939 w Budapeszcie) – pianista, improwizator, kompozytor i pedagog muzyczny pochodzenia węgierskiego. Od 1969 zamieszkały w Polsce.

Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie grę na fortepianie w klasie Margerity Trombini-Kazuro i kompozycję u Witolda Rudzińskiego, kończąc studia z wyróżnieniem.

Po studiach pozostał na stałe w Polsce. Występował jako pianista i improwizator na wielu estradach koncertowych w kraju i za granicą. Jako kompozytor i wykonawca własnych utworów występował m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień", festiwalu „Poznańska Wiosna Muzyczna”, „Warszawskich Spotkaniach Muzycznych”, a także za granicą na Budapesti Zenei Hetek, Donaueschinger Musiktage, Festiwalu Pianistycznym w Bergamo-Brescia, Festival d'été de Lanaudière w Quebec, Nordiske Musikdage oraz Rencontres Internationales de Musique Contemporaine de Metz.

Występował z wybitnymi polskimi solistami, m.in. Jerzym Artyszem, Andrzejem Hiolskim, Jadwigą Rappé oraz Kwartetem Wilanowskim. Dokonał wielu prawykonań dzieł polskich kompozytorów.

Od roku 1972 prowadzi naukę improwizacji fortepianowej w Akademiach Muzycznych w Warszawie i Łodzi. Od roku 1998 jest profesorem sztuk muzycznych.

Kompozycje (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Quartetto per batteria (1968)
  • Concerto na taśmę i fortepian (1971)
  • Znak jakości: 1, muzyka konceptualna (1972)
  • Duo na dwa fortepiany (1972)
  • Concertino per due pianoforti (1973)
  • Motet na 3 recytatorów polskich (1973-74)
  • Sześć etiud na dwa fortepiany (1979)
  • Muzyka kreowana nr 1 in memoriam Andrzej Bieżan na fortepian (1987)
  • Muzyka kreowana nr 3 in memoriam Tomasz Sikorski na fortepian (1989)
  • Muzyka kreowana nr 4 in memoriam 1956 na fortepian i taśmę (1990)
  • Muzyka kreowana nr 5 na fortepian (1995)
  • Bramy ogrodu na dwa fortepiany (1999)
  • Dedykacja na dwa fortepiany (2002)
  • Trzy nowe etiudy na dwa fortepiany (2003)
  • Muzyka do przedstawienia poetycko-literackiego O ćwierć wyżej na fortepian totalny (2003)
  • Bez tytułu na fortepian (2005)
  • Toccata na 2 fortepiany (2006)
  • Muzyka kreowana pamięci prof. A. Karużasa na fortepian (2007)
  • Spojrzenie z oddali na alt i 2 fortepiany (2007)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]