Szkoła Strzelań Artylerii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szkoła Strzelań Artylerii
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Toruń
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość Centrum Wyszkolenia Artylerii

Szkoła Strzelań Artyleriiszkoła artylerii Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Szkoła Strzelań Artylerii powstała w październiku 1919 w Rembertowie jako Stałe Kursy Artylerii. W marcu 1920 została przeniesiona do Pogórza i przemianowana na Szkołę Strzelecką Artylerii. W kwietniu 1922 roku weszła w skład Obozu Szkolnego Artylerii jako Strzelecka Szkoła Artylerii. W marcu 1927 jako Szkoła Strzelania Artylerii weszła w skład Centrum Wyszkolenia Artylerii[1].

Obsada personalna szkoły[edytuj | edytuj kod]

Komendanci Szkoły Strzelania Artylerii
  • płk art. Gustaw Ładziński (1922 – 1923)
  • płk art. Wiktor Aleksandrowicz (1923 – 1925)
  • płk art. Tadeusz Łodziński (25 III 1925 – VIII 1926)
  • płk art. Witold Kończakowski (VIII 1926[2] – III 1929[3])
  • płk art. Jan Chmurowicz (III 1929 – I 1931)
  • płk art. Stefan I Maleszewski (I 1931[4] – VI 1933[5])
  • płk art. dr Roman Odzierzyński (VI 1933 – XI 1935)
  • płk art. Jan Drejman (XI 1935 – VIII 1939)

Pokojowa obsada personalna szkoły w marcu 1939 roku[6][a]:

  • komendant szkoły – płk Jan Drejman
  • adiutant – kpt. adm. (art.) Władysław Billewicz
  • dowódca szwadronu luzaków – kpt. adm. (art.) Bohdan Święcicki
  • dyrektor nauk – ppłk Józef Krautwald de Annau
  • wykładowca taktyki artylerii – mjr dypl. Wacław Zielonka
  • wykładowca organizacji obrony ppanc. – mjr Wiktor II Baranowski
  • wykładowca zwalczania broni pancernej – mjr Franciszek Ciniewicz
  • wykładowca organizacji artylerii – mjr Henryk Marian Aleksander Grużewski
  • wykładowca teorii strzelania – mjr Tadeusz Stanisław Jełowicki
  • wykładowca strzelania wysokorozpryskowego – mjr Tadeusz Kossakiewicz
  • wykładowca obrony przeciwlotniczej – mjr Lubosław Krzeszowski
  • wykładowca strzelań artylerii – mjr Czesław Leśnikowski
  • wykładowca rozpoznania artylerii – mjr Roman Antoni Lewicki
  • wykładowca organizacji dowodzenia dywizjonem – mjr Stanisław Olechowski
  • wykładowca strzelania baterii artylerii – mjr Julian Petryczek
  • wykładowca zwalczania czołgów rozpoznawczych – mjr Franciszek Ksawery Schoener
  • wykładowca rozkazodawstwa baterią i dywizjonem – mjr Bronisław Studnicki

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Akta CAW ↓.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 9 sierpnia 1926 roku, s. 250.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 22 marca 1929 roku, s. 100.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 4.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 127.
  6. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 466-467.
  7. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]