Szkoła na Boninie w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szkoła na Boninie
Ilustracja
Widok od strony dziedzińca, od lewej: sala gimnastyczna, łącznik i budynek dydaktyczny
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Widna 1
Typ budynku szkoła
Rozpoczęcie budowy 1928
Ukończenie budowy 1929
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Szkoła na Boninie
Szkoła na Boninie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szkoła na Boninie
Szkoła na Boninie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Szkoła na Boninie
Szkoła na Boninie
Ziemia52°25′46,87″N 16°54′29,10″E/52,429686 16,908083

Szkoła na Boninie - budynek szkolny zlokalizowany w Poznaniu, na Boninie, przy ul. Widnej 1.

Na terenach w rejonie ulicy Widnej postanowiono w końcu lat 20. XX wieku stworzyć wzorcowy kompleks szkolno-wychowawczy, w oparciu o najnowsze tendencje pedagogiczne tamtego okresu. Plan takiego zespołu stworzył Kazimierz Ruciński. Zawarł w nim wieloobiektową wizję urbanistyczną, zawierającą dwuoodziałową szkołę powszechną, ochronkę, boiska i dwa domy nauczycielskie. Wszystko to spinać miał rozległy ogród francuski o kilku kwaterach.

Do realizacji całości programu nigdy nie doszło. W latach 1928-1929 zbudowano tylko jeden budynek szkolny z łącznikiem i salę gimnastyczną. Była to pierwsza część symetrycznego założenia szkolnego. Druga już nie powstała. Początkowo uczyły się w niej wyłącznie dziewczęta (około 700 dzieci). Poświęcenia obiektu dokonał ksiądz Witold Żuchowski, a pierwszym dyrektorem była Helena Schneiderówna[1]. Szkole towarzyszy park angielski (3 ha), na którego skraju w 1948 zbudowano harcówkę (w miejscu projektowanej ochronki). Obok stoi boniński pomnik harcerski. W 1945 szkoła znacznie ucierpiała podczas walk o Cytadelę. Naukę wznowiono 4 września 1945 bez zajęć w zniszczonej jeszcze wówczas sali gimnastycznej. Na trzy zmiany uczyło się tam wtedy 610 dzieci, a kierownikiem została Stefania Jasielska[2]. Ponownego poświęcenia dokonał ksiądz Czesław Garstecki. Władze oświatowe zlikwidowały patronat nad szkołą Marii Konopnickiej[1]. Imię Stefana Czarnieckiego nadano w 1975[3].

Szkoła, zaraz po ukończeniu (1929) służyła jako hotel turystyczny dla gości odwiedzających PeWuKę. Obecnie mieści XXV LO (w 1992 szkołę podstawową przeniesiono do budynku wzniesionego na Osiedlu Winiary)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Edmund Jurdziński, Z dziejów Winiar, parafii i kościoła (13), w: Życie Parafii św. Stanisława Kostki, nr 10(15)/1995, Poznań, s. 4
  2. Tadeusz Świtała, Poznań 1945. Kronika Wydarzeń, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1986, s. 277, ISBN 83-210-0607-8, OCLC 830203088.
  3. a b Ewa Burchard, Katarzyna Stelmachowska, Winiary jakie pamiętamy... Dawny Poznań i jego mieszkańcy w fotografiach i wspomnieniach, Wagros, Poznań, 2014, s.97, ​ISBN 978-83-63685-34-8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 305, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.
  2. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ​ISBN 978-83-7445-018-8