Szlak kuczmański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Delineatio Generalis Camporum Desertorum vulgo Ukraina. Cum adjacentibus Provinciis Mapa Wilhelma Beauplana z 1648 wykonana na zlecenie Władysława IV obejmująca województwa: kijowskie, bracławskie, czernihowskie, podolskie, wołyńskie i wschodnią część województwa ruskiego. Północ na dole mapy

Szlak kuczmański (Szlak podolski) – szlak handlowy i militarny na południowo-wschodnich rubieżach Rzeczypospolitej, środkowe odgałęzienie Czarnego szlaku.

Używany od początku XVI do połowy XVIII wieku przez Tatarów krymskich i nogajskich napadających na Podole.

Rozpoczynał się odchodząc od Czarnego szlaku w górnym biegu Ingułu, koło obecnego miasta Wozniesieńsk, przekraczał Boh i kierował się na Bar. Koło Tarnopola łączył się ponownie z Czarnym szlakiem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]