Szymon Kawalla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szymon Kawalla
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1949
Kraków
Instrumenty skrzypce
Gatunki muzyka poważna
Zawód dyrygent, kompozytor, profesor zwyczajny UMFC
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Szymon Piotr Kawalla (ur. 2 czerwca 1949 w Krakowie) – polski dyrygent, kompozytor i pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1972 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie na Wydziale Instrumentalnym w klasach skrzypiec Tadeusza Wrońskiego,Krzysztofa Jakowicza, Zenona Bąkowskiego. Rok później (1973) ukończył drugi kierunek studiów na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki, w klasie dyrygentury symfoniczno-operowej w klasie Stanisława Wisłockiego. Kolejne studia ukończył w 1974 na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki w klasie kompozycji Piotra Perkowskiego, Mariana Borkowskiego i Włodzimierza Kotońskiego. Studia muzyczne uzupełniał u wybitnych mistrzów: Dawida Ojstracha (skrzypce), Pawła Kleckiego i Igora Markewitscha (dyrygentura), Mathilde Graef (kameralistyka). W 1982 odbył przewód artystyczny I stopnia (odpowiednik doktoratu) w zakresie dyrygentury symfoniczno-operowej w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Przewód artystyczny II stopnia (odpowiednik habilitacji) w zakresie Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie zakończył w 1984.

W 1992 z rąk Lecha Wałęsy otrzymał tytuł profesora sztuk muzycznych. W 2012 wybrany na dziekana Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina na czteroletnią kadencję[1].

Odznaczenia państwowe[edytuj | edytuj kod]

Działalność dyrygencka[edytuj | edytuj kod]

Działalność kompozytorska[edytuj | edytuj kod]

Najważniejsze kompozycje[edytuj | edytuj kod]

  • 1966 – Divertimento na smyczki i perkusję
  • 1969 – Oratorium Pater Kolbe
  • 1970 – Kantata Wit Stwosz
  • 1990 – Stabat Mater
  • 1991 – Kantata na 15-lecie Pontyfikatu Papieża Jana Pawła II
  • 2002 – Fantazja na skrzypce solo
  • 2006 – Impresje arabskie na skrzypce solo
  • 2006 – Santo subito na baryton i chór mieszany
  • 2006 – Novennalia na sopran i chór mieszany
  • 2006 – Mały kaprys na skrzypce solo
  • 2006 – Kaprys świętokrzyski na skrzypce solo
  • 2006 – Dumka Babicka z wariacjami na skrzypce solo
  • 2006 – Giovanile na orkiestrę symfoniczną
  • 2007 – Liryki miłosne
  • 2007 – Treny amerykańskie
  • 2008 – Totus tuus, oratorium na sopran solo, mezzosopran solo, skrzypce solo, chóry i orkiestrę
  • 2008 – Polak Papieżem, kantata na chóry i orkiestrę
  • 2008 – Medytacja o Janie Pawle II "Łza", kantata na mezzosopran solo, skrzypce solo, chór i orkiestrę
  • 2016 - Tryptyk koreański na skrzypce, perkusję i instrumenty dęte blaszane

Najważniejsze opracowania[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]