Szymon Wiszniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szymon Edward Wiszniewski
Herb
Trzaska
Rodzina Wiszniewscy herbu Trzaska
Data urodzenia ok. 1760
Data śmierci 27 czerwca 1834
Ojciec Stefan

Szymon Edward Wiszniewski (Wiśniewski) herbu Trzaska (1760-1834) – senator-kasztelan Królestwa Polskiego (1825-1826), podkomorzy preński w latach 1792-1794, podstarosta kowieński w latach 1790-1792, pisarz grodzki kowieński w latach 1784-1790, sędzia grodzki kowieński w latach 1783-1784[1], członek Rady Najwyższej Rządowej Litewskiej, komisarz Komisji Porządkowej Cywilno-Wojskowej województwa trockiego powiatu kowieńskiego w 1790 roku[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Szymon Edward Wiszniewski urodził się w 1760 w polskiej rodzinie szlacheckiej Wiszniewskich (Wiśniewskich) herbu Trzaska, wywodzącej się z Mazowsza a osiadłej na Litwie, jako syn Stefana pisarza grodzkiego kowieńskiego. W okresie Rzeczypospolitej był podstarościm kowieńskim (1792) i starostą krownickim, a w Królestwie kongresowym pełnił funkcję prezesa Sądu Apelacyjnego i od 1825 sensencjonariusza Sądu Najwyższej Instancji i Kasztelani Królestwa. Był kawalerem orderu św.Stanisława I klasy[3].
Podczas insurekcji kościuszkowskiej wchodził w skład Rady Najwyższej Rządowej Litewskiej, senator-kasztelan (1825-1826) Królestwa Polskiego. Jako senator podpisał 25 stycznia 1831 roku akt detronizacji Mikołaja I Romanowa[4].

Szymon Wiszniewski ożenił się z Anielą z Middeltonów, z tego związku dwoje dzieci:

  • syn Józef – deputowany na sejm Królestwa Polskiego.
  • córka Anna Magdalena – żona Wincentego Rola-Gawrońskiego, posła na sejm kongresowy.

Zmarł 27 czerwca 1834.[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, t. 2, Województwo trockie XIV-XVIII wiek, pod redakcją Andrzeja Rachuby, Warszawa 2009, s. 669.
  2. Dziennik rządowo-ekonomiczno handlowy R. 5. T. II, Warszawa 1790, s. 422.
  3. Stanisław Dołęga Cieszkowski, Senatorowie Księstwa Warszawskiego i Królestwa Kongresowego 1807-1815-1831, Warszawa 1891 s.70
  4. Dayarusz Sejmu z R. 1830-1831, wydał Michał Rostworowski, T. I, Kraków 1907, s. 244.
  5. M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Dołęga Cieszkowski, Senatorowie Księstwa Warszawskiego i Królestwa Kongresowego 1807-1815-1831, Warszawa 1891 s.69-70
  • Stefan J. Starykoń-Kasprzycki, Polska Encyklopedia Szlachecka t-12, Wykazy polskich rodzin szlacheckich. t-9, s. 163
  • Dyaryusz Senatu Seymu Krolestwa Polskiego 1825, Warszawa 1828