Szyndzielnia (Góry Bardzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szyndzielnia
Ilustracja
Szyndzielnia od wschodu
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Góry Bardzkie
Grzbiet Wschodni
Wysokość 431 m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Szyndzielnia
Szyndzielnia
Ziemia50°26′45,046″N 16°41′26,020″E/50,445846 16,690561

Szyndzielnia (431 m n.p.m.) – niewielkie wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w paśmie Gór Bardzkich, w Sudetach Środkowych.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie położone jest w Sudetach Środkowych, w południowo-zachodniej części Grzbietu Wschodniego Gór Bardzkich, na końcu grzbietu odchodzącego od Kłodzkiej Góry w kierunku zachodnim. Wznosi się około 2,8 km na wschód od centrum Kłodzka.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie o wyraźnie zaznaczonym wierzchołku, wyrasta na wschód od Kłodzka, w postaci małego kopca o niezbyt stromo opadającym zachodnim, południowym i północnym zboczu. Wznosi się, jako ostatnia najniższa kulminacja, w najdłuższym ramieniu odchodzącym na zachód od Kłodzkiej Góry. Od wzniesienia Mariańska Górka po południowo-zachodniej stronie oddzielona jest doliną potoku Jodłownik. Położenie góry, na końcu grzbietu oraz wyraźnie wyniesiony wierzchołek, czynią górę rozpoznawalną w terenie.

Zbudowane jest z dolnokarbońskich szarogłazów, zlepieńców i łupków ilastych, należących do struktury bardzkiej. Partie szczytowe oraz zbocza wzniesienia pokrywają gliny zwałowe i osady deluwialne.

Zbocza powyżej 370 m n.p.m. oraz szczyt porasta niewielki las mieszany, niższe partie zboczy, zajmują łąki, pola uprawne i gdzieniegdzie zagajniki.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Północno-wschodnim zboczem kilkanaście metrów obok szczytu wzniesienia prowadzi szlak turystyczny[1]:

Wieża widokowa[edytuj | edytuj kod]

Na wzniesieniu, przez które żółty szlak z Kłodzka prowadzi przez dawne schronisko (teraz pensjonat i restaurację) Kukułka na Kłodzką Górę, znajduje się pochodząca z XIX wieku, niedostępna, murowana (ceglana) wieża widokowa o wysokości około 20 m[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mapa szlaków turystycznych. [dostęp 2018-03-05].
  2. Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 12: Góry Bardzkie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1993, s. 245. ISBN 83-85773-04-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]