Tõnis Lukas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tõnis Lukas
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1962
Tallinn
Minister edukacji Estonii
Okres od 1999
do 2002
Przynależność polityczna Związek Ojczyźniany
Poprzednik Mait Klaassen
Następca Mailis Rand
Minister edukacji i badań naukowych Estonii
Okres od 2007
do 2011
Przynależność polityczna Isamaa ja Res Publica Liit
Poprzednik Mailis Rand
Następca Jaak Aaviksoo
Minister kultury Estonii
Okres od 2019
do 2021
Przynależność polityczna Isamaa
Poprzednik Indrek Saar
Następca Anneli Ott

Tõnis Lukas (ur. 5 czerwca 1962 w Tallinnie) – estoński historyk, samorządowiec i polityk, burmistrz Tartu w latach 1996–1997, dwukrotnie minister edukacji (1999–2002 i 2007–2011), minister kultury (2019–2021).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1987 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie w Tartu. W latach 1998–1999 odbywał studia doktoranckie.

Pracował jako nauczyciel historii w szkole w Rõngu. Od 1989 był wykładowcą na Uniwersytecie w Tartu. W latach 1992–1995 pełnił funkcję dyrektora Estońskiego Muzeum Narodowego. W 1996 został burmistrzem Tartu. Rok później odszedł z tego stanowiska i powrócił do pracy na uczelni.

Od 1993 do 2005 zasiadał w Radzie Miejskiej Tartu. Od 1992 należał do Partii Koalicji Narodowej, z ramienia której w 1995 został wybrany do Riigikogu VIII kadencji. Cztery lata później uzyskał reelekcję jako kandydat Związku Ojczyźnianego. Po wyborach objął stanowisko ministra edukacji w rządzie Marta Laara, które zajmował do 2002. Rok później po raz kolejny uzyskał mandat parlamentarzysty i zasiadł w Riigikogu X kadencji. W 2005 stanął na czele swojego ugrupowania, zastępując Tunne Kelama. Doprowadził do jego połączenia z partią Res Publica w ugrupowanie Isamaa ja Res Publica Liit, którego do 2007 był współprzewodniczącym.

W kwietniu 2007 został ministrem edukacji i badań naukowych w drugim rządzie Andrusa Ansipa. Urząd ten sprawował do kwietnia 2011, wcześniej w tym samym roku wybrany do parlamentu na XII kadencję. W 2013 objął stanowisko dyrektora Estońskiego Muzeum Narodowego, rezygnując wcześniej z zasiadania w parlamencie. W 2019 ponownie został wybrany na deputowanego do Riigikogu[1] (jednak zrezygnował z objęcia mandatu). W kwietniu 2019 otrzymał nominację na urząd ministra kultury w gabinecie Jüriego Ratasa[2]. Urząd ten sprawował do stycznia 2021.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elected members of the Riigikogu (ang.). rk2019.valimised.ee, 4 marca 2019.
  2. Kazimierz Popławski: Estonia ma nowy rząd. Jüri Ratas ponownie premierem. przegladbaltycki.pl, 24 kwietnia 2019.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]