Tęcza (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tęcza, otwór tęczowy (ang. chancel opening, chancel entrance) – otwór w ścianie, zwanej ścianą tęczową, usytuowanej na granicy nawy głównej i prezbiterium kościoła, przesklepiony niekiedy łukiem tęczowym.

Tęcza jest zwykle akcentowana dekoracją architektoniczną i malarską. W kościołach gotyckich umieszczano w poprzek tęczy belkę drewnianą, zwaną belką tęczową, na której ustawiano duży krucyfiks oraz figury świętych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]