TKS-D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
TKS-D
Ilustracja
TKS-D
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Typ pojazdu działo samobieżne
Załoga 4
Historia
Prototypy 1937
Egzemplarze 2
Dane techniczne
Silnik benzynowy Polski Fiat 122B o mocy 46 KM przy 2600 obr./min
Pancerz przód, boki i tył 4-6 mm, od góry nieopancerzony
Długość 3 m
Szerokość 1,8 m
Wysokość 1,58 m
Prześwit 0,30 m
Masa 2,75 t
Osiągi
Prędkość 40 km/h
Zasięg 180 km (na szosie)

110 km (w terenie)

Dane operacyjne
Uzbrojenie
armata ppanc. wz. 36 kal. 37 mm

TKS-D – prototyp działa samobieżnego - niszczyciela czołgów konstrukcji polskiej z okresu przed II wojną światową.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W lutym 1936 Biuro Badań Technicznych Broni Pancernych rozpoczęło studia nad konstrukcją ciągnika artyleryjskiego, zdolnego do przewożenia armaty przeciwpancernej Bofors kal. 37 mm. Konstrukcja pojazdu miała także umożliwiać prowadzenie ognia z przewożonego na nim działa. Wóz był znany pod oznaczeniem TKS-D lub "czołgowa laweta działka piechoty Bofors 37 mm".

Prace projektowe prowadził zespół pod kierunkiem inż. R. Gundlacha[1]. Konstrukcję nowego pojazdu oparto na podwoziu ciągnika artyleryjskiego C2P ze sprzęgłami bocznymi.

W kwietniu 1937 ukończono budowę dwóch prototypów. Wzięły one udział w walkach podczas kampanii wrześniowej w składzie Dywizjonu Rozpoznawczego 10 Brygady Kawalerii (zmotoryzowanej) i zostały podczas nich zniszczone. Potwierdzają to relacje spisane przez oficerów dywizjonu rozpoznawczego tej brygady, z których wynika, że wozy te walczyły w składzie plutonu przeciwpancernego tego dywizjonu[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Magnuski: Karaluchy przeciw panzerom. Wyd. I. Warszawa: Pelta, 1995, s. 41. ISBN 83-85314-06-7. (pol.)
  2. Jerzy Majka: Brygada Motorowa Płk. Maczka. 10. Brygada Kawalerii 1937-1939. Rzeszów: Libra, 2004, s. 61. ISBN 83-89183-08-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Luiza Łuniewska: Czarna brygada. Warszawa: Wydawnictwo Edipresse Polska SA, 2005, s. 57. ISBN 83-60160-28-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]