Tadeusz Łuba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Łuba
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1946
Jelenia Góra
Profesor nauk technicznych
Specjalność: telekomunikacja cyfrowa, układy cyfrowe
Alma Mater Politechnika Warszawska
Doktorat 1980 – nauki techniczne
Habilitacja 1988 – elektronika
Wydział Elektroniki Politechniki Warszawskiej
Profesura 22 sierpnia 1995[1]
profesor zwyczajny
Uczelnia Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Tadeusz Łuba (ur. 14 czerwca 1946 w Jeleniej Górze) – polski profesor nauk technicznych, specjalizujący się w telekomunikacji cyfrowej i układach cyfrowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent VII Liceum Ogólnokształcącego im. Juliusza Słowackiego w Warszawie. W 1971 ukończył studia magisterskie na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej ze specjalnością teletechnika. Na tym samym wydziale doktoryzował się w 1980 i habilitował w 1988 na podstawie pracy pt. Synteza wielopoziomowych układów logicznych. W 1995 prezydent RP nadał mu tytuł naukowy profesora. W trakcie swojej kariery Tadeusz Łuba był sekretarzem Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji Polskiej Akademii Nauk (1993–1996) i redaktorem naczelnym czasopisma International Journal of Electronics and Telecommunications[2].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

W latach 1972–1985 działalność naukowa Tadeusza Łuby dotyczyła głównie przyrządów i technik pomiarowych w telekomunikacji cyfrowej. Jego prace nad aparaturą do pomiarów traktów liniowych systemów PCM zostały nagrodzone podczas I Ogólnopolskiego Konkursu na Aparaturę Naukowo-Badawczą w 1973. Po 1985 Łuba skupił się na zagadnieniach związanych z syntezą logiczną. Algorytmy dekompozycji w syntezie logicznej były tematem jego pracy habilitacyjnej, jak również szeregu artykułów w czasopismach takich jak „Microprocessors and Microsystems” czy „VLSI Design”, a także licznych seminariów i konferencji w Europie, Ameryce i Australii. W 1996 roku przez dwa miesiące piastował stanowisko profesora wizytującego na University of Waterloo. Stworzył i współtworzył więcej niż 220 różnych publikacji, w tym kilka istotnych monografii z dziedziny syntezy logicznej. Jako nauczyciel akademicki, wykładał m.in. na Politechnice Warszawskiej, Uniwersytecie Warszawskim, Wojskowej Akademii Technicznej czy Francusko-Polskiej Wyższej Szkole Nowych Technik Informatyczno-Telekomunikacyjnych[2].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Ponadto wielokrotne wyróżnienia od rektora Politechniki Warszawskiej, ministra nauki i szkolnictwa wyższego oraz ministra edukacji narodowej[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ma żonę Halinę i córkę[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Łuba w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. a b c d Tadeusz Łuba. [dostęp 2017-12-31].