Tadeusz Świerczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Świerczewski
Rustejko, Orsza, Brat
Data i miejsce urodzenia 9 września 1942
Warszawa
Zawód, zajęcie architekt
Narodowość polska
Alma Mater Politechnika Wrocławska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka pamiątkowa "Krzyż Solidarności Walczącej" Medal „Pro Patria”

Tadeusz Józef Świerczewski (ur. 9 września 1942 w Warszawie) – polski architekt, działacz opozycji demokratycznej w PRL.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1964 ukończył studia na Wydziale Architektury i Budownictwa Politechniki Wrocławskiej. W 1972 został absolwentem studiów podyplomowych na tej uczelni, a w 2000 ukończył także Papieski Wydział Teologiczny.

Od 1964 do 1976 pracował we wrocławskim Przedsiębiorstwie Montażu Urządzeń Chłodniczych i Chemicznych „MOSTOSTAL” jako kierownik Działu Produkcji oraz projektant. W 1976 został zatrudniony jako główny projektant na Akademii Medycznej w Pracowni Projektowej, gdzie pracował do 1982. W latach 90. był rzeczoznawcą budowlanym oraz prowadził własną pracownię projektową. W 2000 został rzeczoznawcą ochrony i konserwacji obiektów zabytkowych. W 2003 założył swoją pracownię projektową.

Działalność opozycyjna w PRL[edytuj | edytuj kod]

Od 1979 do 1980 był związany z podziemnym wydawnictwem „Biuletyn Dolnośląski[1], współpracował również, jako kolporter, z nielegalnym wydawnictwem NoWa. W sierpniu 1980 uczestniczył w zakładaniu komitetów strajkowych na Dolnym Śląsku. Był działaczem NSZZ „Solidarność”, delegatem Regionu Dolny Śląsk.

Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 był współzałożycielem Regionalnego Komitetu Strajkowego NSZZ „Solidarność” i jednym z jego najaktywniejszych działaczy[2] oraz więźniem politycznym (uniewinniony w 1984). 13 grudnia 1981 w swoim domu zmontował wraz z Kornelem Morawieckim i zespołem redakcyjnym wydawnictwa Z Dnia na Dzień drukarnię. Używał pseudonimów „Rustejko”, „Orsza”, „Brat”. Był organizatorem sieci wrocławskich zakładów w ramach Regionalnego Komitetu Strajkowego. Prowadził m.in. szkolenia (nauka pisania i drukowania na ramkach) w największych wrocławskich zakładach: Hutmen, Fadroma, FAT, Pilmet, Polar. Współpracował z Radiem Solidarność.

Był jednym z organizatorów „Grupy radiowców”, tajnej struktury podziemnej pod kontrolą Kornela Morawieckiego, jak i struktury kontrwywiadu SW. Wchodził w skład redakcji „Z Dnia na Dzień”[3]), zajmując się m.in. ochroną jej członków. Był jednym z współzałożycieli organizacji Solidarność Walcząca i pomysłodawcą jej nazwy. Uczestniczył w powoływaniu oddziałów SW w Gdańsku, Warszawie i Poznaniu[4].

Decyzją nr 65/05 z dnia 21 kwietnia 2005 roku Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko narodowi Polskiemu prof. dr hab. Leon Kieres potwierdził, że: "Pan Tadeusz Świerczewski s. Stanisława, ur. 9 września 1942 r. w Warszawie, przebywał bez wyroku: w areszcie śledczym UB we Wrocławiu i w więzieniu we Wrocławiu w okresie od 5 października 1982 r. do 25 lipca 1984 r., w areszcie śledczym UB we Wrocławiu w okresie od 30 sierpnia 1984 r. do 1 września 1984 r, oraz w areszcie śledczym UB we Wrocławiu w okresie od 1 maja 1986 r. do 2 maja 1986 r. za działalność polityczną.".

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Biuletyn Dolnośląski” w latach 1979–1990. sw.org.pl.
  2. O wyzwolenie z komunizmu ludzi i narodów przysięgam walczyć! Oficyna Wydawnicza Volumen. Warszawa 2007.
  3. Kornel. Z Przewodniczącym Solidarności Walczącej Kornelem Morawieckim rozmawia Artur Adamski Kontra. Wrocław 2007
  4. Jerzy Pietraszko, Terroryści i oszołomy. Kontra, Wrocław 2007
  5. M.P. z 2007 r. nr 59, poz. 679
  6. Kornel Morawiecki: Regulamin „Krzyża Solidarności Walczącej”. www.sw.org.pl, 2010-04-15. [dostęp 2016-07-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]