Tadeusz Adam Wasilewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Adam Wasilewski
pułkownik dyplomowany piechoty pułkownik dyplomowany piechoty
Data urodzenia 30 lub 31 stycznia 1897
Data i miejsce śmierci 20 listopada 1964
Londyn
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 22 Pułk Piechoty,
Biuro Ścisłej Rady Wojennej,
16 Pułk Piechoty,
27 Dywizja Piechoty
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi

Tadeusz Adam Wasilewski[1] (ur. 30 lub 31 stycznia 1897, zm. 20 listopada 1964 w Londynie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 30[2] lub 31 stycznia 1897[3]. Jego ojcem był Zygmunt Wasilewski[4].

Był żołnierzem I Korpusu Polskiego gen. Dowbor-Muśnickiego[3]. Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5][6]. W początkowych latach 20. był oficerem 22 Pułk Piechoty w Siedlcach[7][8]. Odbył Kurs Normalny 1921-1923 (II promocja) w Wyższej Szkole Wojennej i uzyskał tytuł oficera dyplomowanego[9]. W 1924 jako oficer Sztabu Generalnego i nadetatowy macierzystej pułku był przydzielony do Biura Ścisłej Rady Wojennej[10]. W 1928 był przydzielony do Korpusu Ochrony Pogranicza[11]. Został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929[12]. W 1932 był oficerem 16 Pułku Piechoty w Tarnowie[13]. Od 20 czerwca 1934 do 1 stycznia 1937 był szefem sztabu 27 Dywizji Piechoty w Kowlu. W tym czasie został awansowany na stopień podpułkownika. Od 1938 do 1939 pełnił funkcję attaché wojskowego w Belgradzie.

W listopadzie 1939 został szefem odtworzonego w Paryżu Oddziału II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego[14]. Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii w stopniu pułkownika[3]. Był także historykiem i pisarzem[3]. Współzałożyciel Kola Lwowian w Londynie[3]. Zmarł 20 listopada 1964 w Londynie[3]. Został pochowany na cmentarzu Elmar End[3].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]